|
154. Mammillaria polythele MARTIUS Nov.Act.Nat.Cur.16:328.1832 ![]() Mammillaria polythele ![]() zeigt das Verbreitungsgebiet Mammillaria quadrispina MARTIUS Nov.Act.Nat.Cur.16:329.1832 Mammillaria columnaris MARTIUS Nov.Act.Nat.Cur.16:330.1832 Mammillaria affinis De CANDOLLE Mem.Cact.:11.1834 Mammillaria multimamma KNUTH ex BACKEBERG & KNUTH Kaktus ABC:392.1935 Mammillaria neophaeacantha BACKEBERG Blätt.Sukkulentenkunde:5.1949 Mammillaria subdurispina BACKEBERG Blätt.Sukkulentenkunde:5.1949 Martius` Beschreibung: M. simplex, cylindrica, subarticulata; mammillis conicis; aculeis 2, 3 vel 4 teretibus subrectis, infimo robustiore, fuscis, lana alba in axillis mammillarum, in juniorum vertice et circa flores purpureos; stigmate quinqueradiato. Mammillaria polythele, Mart. I.c. (nomen). Stirps simplex, cylindrica, innovando tamen hinc inde nonnihil constricta, indeque interum dilatata, nobis pedalis, bipedalis et altior, in patria forsan in multorum pedum altitudinem excrescens; ubique monstrans densas mammillarum spiras, quas prae aliis evidentes numerare potes hinc 13 inde 21. Sunt hae mammillae in infima plantae parte quasi pressione dilatatae atque breviores, in superiore vero exacte et acute conicae, 5 ad 6 lineas altae, colore obscure et subglaucescenti-viridi; vulneratae latescunt. Aculei i vertice mammillarum primum fulvo-fuscescentes, dein rufo-fusci vel fusci, in junioribus mammillis utplurimum bini, altero superum altero inferum latus spectante, in adultis 3-4, omnibus tunc erecto-patentibus, infimo omnium longissimo tunc plerumque pollicem aequante. Lana flocosa, tenuis, nivea, in apice mammillarum juniorum atque in earum axillis, et similis flores praecedens cosque involvens. Flores inter mammillas superiores proveniunt, primum apice conico dense clauso, qui 10 et plurium dierum spatio perstat usque dum evolvatur, octo circiter lineas longi, basi stipati lana, quam memoravimus, e pils septatis acutis constante. Calyx constat foliolis 8-9 angusto-lanceolatis, acuminatis, a medio deorsum cum corolla ita confluentibus, ut tubum omnio clausum constituant, dorso fuscidulo-purpurescentibus, margine tenerioribus et roseo-purpureis, in parte inferiore albis, subuniseriatis. Corolla constat petalis 12-15-16 a foliolis calycis vix nisi colore magis roseo et textura minus firma diversis, uti calyx erectis, in limbi apice solum patulis, in ima parte, qua in tubum calycis confluunt, albis. Stamina seriebus 6-7, sub -66, e basi tubi calycini adscendentia, aestivatione introrsum curvata, interora, breviora, lineam paullo superantia, exteriora duplo longiora, summa paullo e tubo emergentia. Antherae minutae, ovato-globosae, e membrana alba factae, atque polline maiusculo elliptico, sub aqua globosa, flvo farctae. Ovarium subglobosum, in ima basi calycis et cum illo omnio connatum, intus carnosum et in superiore parte ubique ovula plurima in funiculis filiformibus exserens, quae saepe ita sunt posita, ut alia dependeant, alia erigantur. Ovula ovata, hinc in ambitu vasis funiculi umbilicalis continuatis notata, inde iuxta hilum micropylen exhibentia. Stylus teres, basi nonnihil incrassatus et albus, superne purpureus, abiens in stigma quinqeradiatum cuius radii triangulares erecti, in medio sulcati et stigmatosi, purpurescentes. Crescit in regno Mexicano: L.B. de Karwinski. Typus: wurde nicht hinterlegt Typstandort: wurde nicht angegeben Bisher ist nur der Standort San Diego in Guanajuto bekannt. Wurzeln strangartig. Körper kugelig, bald länglich, einzeln, blühfähige Köpfe 5-20 cm hoch, 5-10 cm dick. Scheitel gerundet bis abgeflacht, eingesenkt, mit Wolle und Dornen geschlossen. Warzen mitteldicht gestellt, von fester Textur, bauchig-konisch, 1-1,2 cm lang und breit, die Spitze etwas abgestutzt, nicht milchend, dunkelgrün. Axillen mit weißer Wolle. Areolen etwas nach unten geneigt, vertieft eingesenkt, kreisrund, 0,2 cm ø, nur anfangs mit flockiger weißer Wolle. Dornen 4, 0,8-1,2 cm lang, nadelig, etwas körperwärts gebogen, glatt, mit etwas verdicktem Fuß, vorspreizend, grau bis braun, mit dunkler Spitze. Blüten erscheinen im August/ September in Kränzen um den Scheitel, viele oder ein ganzer Kranz öffnen sich gleichzeitig, bauchig-glockig, 1,6-1,8 cm lang und breit, karminrosa. Fruchtknoten rundlich, etwa 0,3 cm dick, deutlich abgesetzt, grünlich-weiß. Röhre kurz, etwas bauchig, grünlich-weiß bis braunrot. Äußere Blütenblätter zahlreich, keilförmig, weitläufig bewimpert, mit langer brauner dornartiger Spitze, dunkelbraun mit hellem Saum. Innere Blütenblätter zahlreich, lanzettlich, 0,7-0,8 cm lang, 0,2 cm breit, ganzrandig oder schwach bewimpert, mit langer dornartiger Spitze, karminrosa mit dunklerem Mittelstreifen. Griffel 0,8-0,9 cm lang, unten dick, die Staubblätter kaum überragend, weiß, oben rosa. Narbenlappen 5-7, etwa 0,2 cm lang, dick, weißlich-karminrosa. Staubfäden kurz, über der Nektarkammer 0,4-0,5 cm ansteigend, aus der Röhrenwand entspringend, zusammengebogen, karmin. Staubbeutel groß, hellgrau. Früchte reifen 3-4 Monate nach der Blüte, keulenförmig mit kleinem haftendem Blütenrest, 2-2,5 cm lang, 0,4-0,5 cm dick, trüb-bräunlich-rot oder grünlich. Samen hellbraun, tropfenförmig, etwa 0,1 cm lang, 0,08 cm dick. Testa sehr fein gerunzelt. Hilum dunkel umrandet, klein, braun, subbasal. Die Art ist selbstfertil. Pflege 7 Standortklima: Temperatur im Jahres-ø = 17ºC Niederschlagsjahresmittel etwa 50 mm. Feldnummer: Repp. 1981 |
|
Weiter | |
|
Systematik | |
|
Zurück |