Wstęp
Aktualności
Bill
egzekutywuje
Fleecy
wyjaśnia
Spotkanie
w Reading
Listy
Kuferek
Prenumerata
Internetowy
dom
Jak
szukać
Mikser
AUDIO
Transmeta
Karta
68060 DCE
Moje
boje z OS 3.5
Storm
Mesa (4)
DeluxePaint
I
DeluxePaint
II
DeluxePaint
III
DeluxePaint
IV
DeluxePaint
V
IBrowse
2.1
Co
słychać
Kabuki
Dash
Max
Rally
Historia
MA (cz. 2)
Życie
po fazie
Kurs
języka C
Copyrights
by MMM 2000
All rights reserved.
Odcinek nr 11 |
Górne menu (2)
W tym odcinku znajdziecie omówienie listingu nr 11.
W
elemencie zawierającym opis pozycji "Zwykły" nm_MutualExclude ma wartość
8|16|32, co oznacza wysterowane bity 3, 4 i 5, tak więc wybranie tej pozycji
spowoduje wyczyszczenie "fajeczek" w pozycjach "Wytłuszczony", "Kursywa"
i "Podkreślony" (bo "Tryb" ma numer 0, BARLABEL 1, "Zwykły" 2 itd). Te
trzy ("Wytłuszczony", ...) pozycje mają "nm_MutualExclude" równe 4, ich
wybranie powoduje więc wyczyszczenie tylko pozycji "Zwykły" -- mogą więc
być jednocześnie zaznaczone, np. "Podkreślony" i "Kursywa".
Jak
zapewne wiecie, system umożliwia wybranie więcej niż jednej pozycji na
raz -- robi się to klikając kolejno lewym przyciskiem na kilku pozycjach
i trzymając równocześnie przez cały czas wciśnięty prawy przycisk. Program
nie dostaje jednak w takim wypadku kilku wiadomości IDCMP_MENUPICK: dostaje
tylko jedną, a w polu "NextSelect" wybranego "MenuItem" znajduje się numer
kolejnej wybranej pozycji bądˇ MENUNULL, gdy jest to ostatnia wybrana
pozycja.
Listing nr 11
Informacje
zapisane w strukturze "NewMenu" w polu "nm_UserData" uzyskuje się ze struktur
"Menu" bądˇ "MenuItem" za pomocą makr preprocesora, zdefiniowanych w pliku
"libraries/gadtools.h" -- odpowiednio GTMENU_USERDATA() i GTMENUITEM_USERDATA().
W pola "nm_UserData" wstawiliśmy adresy napisów, które wypisywane są na
konsoli, gdy użytkownik wybierze daną pozycję/podpozycję. Jest to rozwiązanie
dużo bardziej eleganckie i krótsze niż np. użycie instrukcji "switch"
do analizowania pola "Code" struktury "IntuiMessage". Wybranie pozycji
"Normalny", "Wytłuszczony", "Kursywa" lub "Podkreślony" powoduje wypisanie
napisu, zawierającego kody sterujące, które powodują zmianę atrybutów
konsoli - są one opisane w dostarczanej wraz z Amigami instrukcji obsługi
Workbencha (w rozdziale o drukowaniu), darujemy więc sobie tutaj ich opis.
W
listingu wykorzystaliśmy też makro FULLMENUNUM(), zdefiniowane w "intuition/intuition.h".
Jest ono przeciwieństwem poznanych wcześniej makr MENUNUM(), ITEMNUM()
i SUBNUM(). Oczekuje ono trzech argumentów: numeru menu, pozycji w menu
i podpozycji -- koduje podane parametry w taki sam sposób, w jaki zakodowane
jest pole "Code".
Listing
ukazuje również, w jaki sposób można sprawdzić, czy dana pozycja jest
"zafajeczkowana", czy też nie. Sprawdza się to, analizując pole "Flags"
w strukturze "MenuItem", opisującej daną pozycjęę (adres tej struktury
uzyskujemy za pomocą ItemAddress() i FULLMENUNUM()) -- jest ono niemal
dokładnym odpowiednikiem pola "nm_Flags" w strukturze "NewMenu". Należy
po prostu sprawdzić, czy wśród flag znajduje się CHECKED.
Aby
opis programowania menu uczynię niemal kompletnym, trzeba wspomnieć o
jeszcze dwóch, nie użytych przez nas funkcjach:
void OnMenu( struct Window *window, unsigned long menuNumber );
void OffMenu( struct Window *window, unsigned long menuNumber );
Powodują
one odpowiednio włączenie bądˇ wyłączenie (tj. "zamglenie") menu bądˇ
pozycji/podpozycji. To, czy menu albo pozycja/podpozycja jest w danej
chwili włączona, można sprawdzić, analizując pole "Flags" struktur "Menu"
bądˇ "MenuItem" pod kątem flag odpowiednio "MenuEnabled" lub "ItemEnabled".
W
następnej części "odpoczniemy" sobie nieco od graficznego interfejsu użytkownika.
Zajmiemy się przydzielaniem pamięci i systemowymi listami. A za dwa miesiące:
gadżety.
Spis zawartości kursu języka C: