ŽVangelis „ (Thufor/Ind.) „ Na poczātku maīa nota od tīumacza, czyli ode mnie (Thufora). Z powodu „ōredniej znajomoōci angielskiego niektóre tīumaczone zdania mogā brzmieź „trochė dziwnie ;-) Vangelisa sīucham juū od dīuūszego czasu i podobnie, jak Elisa zdziwiī mnie tekst Tarl'a/CRAP! z Finlandii, w którym stwierdziī on, ūe Vangelis gra techno *8^O Jestem ciekawy, które to utwory przypominajā mu ten poniekād obcy Vangelisowi rodzaj muzyki... Mam wraūenie, ūe Tarl nie bardzo zna siė na muzyce elektronicznej, albo znajomoōź owa koļczy siė dla niego na muzyce Jean-Michel Jarre'a. Techno, owszem wywodzi siė z el-muzyki (jednym ze śródeī byīy utwory transowe Klausa Schulze), niemniej jednak obecnie jest to juū osobna "dziaīka" muzyki i nigdy nie przylepiībym np. pīycie "Direct" Vangelisa etykietki "techno"... To juū prėdzej pasowaīoby do ostatniej pīyty Jarre'a "Chronology", ale równieū i o to moūna by siė spieraź. Myōlė wiėc, ūe niektórym przyda siė przybliūenie postaci Vangelisa, jako jednego z najwaūniejszych przedstawicieli muzyki elektronicznej. „ Poniūszy tekst pochodzi z ksiāūeczki do pīyty CD "Direct" (tīumaczenie z „angielskiego). Swā karierė jako kompozytor rozpoczāī Vangelis w wieku czterech lat. Majāc szeōź lat, bez ūadnego formalnego szkolenia, daī pierwsze publiczne wykonanie swej wīasnej kompozycji. W tak mīodym wieku zaczāī poszerzaź istniejāce spektrum dświėku i muzycznego jėzyka oraz rozwijaź unikalny styl, z którego jest znany obecnie. Vangelis przeprowadziī siė z Grecji do Paryūa w póśnych latach 60-ych w celu kontynuacji rozwoju swoich badaļ muzyki i dświėku przy pomocy elektroniki. Tam skomponowaī i nagraī "Poeme Symphonique", "Fair Que Ton Reve Plus Longue Que La Nuit" i album "Earth". Uksztaītowaī takūe twórcze stosunki z Federiciem Rossifem, francuskim reūyserem filmowym, dla którego skomponowaī kilka nagraļ wīāczajāc "Cantique Des Creatures" (trylogiė dedykowanā pracy malarzy: Picassa, George'a Mathieu i George'a Braque) razem z seriā filmów przyrodniczych: "Apocalypse Des Animaux", "La Fete Sauvage", "Opera Sauvage" i "Sauvage Et Beau". W poīowie lat 70-ych Vangelis przeprowadziī siė do Londynu i zbudowaī wīasne muzyczne studio-laboratorium, dziėki czemu mógī stworzyź ōrodowisko, w którym moūe komponowaź, wykonywaź i poszerzaź swā pracė. "Heaven And Hell", "Albedo 0.39", "Spiral", "Beauborg", "China" i "See You Later" sā przykīadami wynikīymi z prawie caīkowicie zgranej akustycznej i elektronicznej instrumentacji. Wróciwszy do Grecji w 1978 roku, Vangelis wspóīpracowaī z Greckā aktorkā Irene Papas nad albumem "Odes" - klasycznā kolekcjā bizantyjskich i tradycyjnych greckich pieōni folklorystycznych, interpretacjā, która ustanowiīa nowy kierunek greckiej muzyki. Rok póśniej niespodziewanie poīāczyī siīy z Jonem Andersonem z zespoīu "Yes" ["Yes" to zespóī, któremu pewnego razu Deep Purple (konkretnie  Ritchie :) spalili scenė przed wystėpem - jaki ten ōwiat maīy... -  LeMUr]  - wspóīpraca ta zaowocowaīa albumami "Short Stories", "The Friends Of Mr. Cairo", "Private Collection" i kilkoma singlami. ŽW 1982 Vangelis otrzymaī Oscara za ōcieūkė dświėkowā do "Chariots Of Fire" ("Rydwanów Ognia"). Miėdzynarodowy sukces tej pracy byź moūe zaźmiī kilka innych znaczācych osiāgniėź, nie najmniejszych, którymi jest jego majestatyczna muzyka do filmu "Antarctica" (film japoļskiego reūysera Koreyoshi Kurahara, który wyróūnia siė spoōród najwiėkszych filmów, jakie wyprodukowano w Japonii), futurystyczna muzyka do "Bladerunnera" Ridleya Scotta, i jego ōcieūka do filmu "Missing" Costa-Gavrasa. Vangelis komponowaī takūe dla teatru. W 1983 roku napisaī muzykė do inscenizacji greckiej tragedii "Elektra" Michaela Kakayanisa, w której znów graīa Irene Papas, i która zostaīa wystawiona w amfiteatrze na wolnym powietrzu w Epidavros w Grecji. "Soil Festivities", album inspirowany cyklem natury zostaī wydany w 1984 roku. Jego praca filmowa zostaīa kontynuowana w ōcieūce dświėkowej do filmu "The Bounty", w którym wystāpili Anthony Hopkins i Mel Gibson. Dodatkowo, nagraī pracė symfonicznā zatytuīowanā "Invisible Connections", a w nastėpnym roku wydaī dalszy symfoniczno-chóralny album - "The Mask". Wysiīek Vangelisa w klasycznym ōwiecie zawiera "R B Sque", ōcieūkė dświėkowā do baletu z 1983 roku w choreografii Royal Ballet Principal, Wayne Eagling, "Modern Prometheus" (1985), który byī nastėpnym zleceniem na kompozycjė muzyki do "The Beaty And The Beast" ("Piėkna i Bestia"), znów dla The Royal Ballet Company. Latem 1987 roku Vangelis wróciī do Grecji i daī dwa koncerty w Atenach na rzecz The Acropolis Preservation Fund (Funduszu Konserwacji Acropolisu). Pod koniec roku zaczāī swój nastėpny projekt - seriė poīāczonych albumów, które bėdā zawieraź szerokie spektrum muzyczne. "Direct", pierwsze wydawnictwo z tej serii odsīoni inne wydania, które odkryjā trudne ōcieūki dświėku i stylu, i obejmā zakres od nowoczesnej symfonii do muzyki etnicznej. Z powodu pragnienia krótkiego czasu miėdzy inspiracjā i realizacjā kompozycji zapewniī Vangelis maksimum spontanicznoōci, przez lata poszerzaī on technikė, która pozwala mu komponowaź, aranūowaź i nagrywaź równoczeōnie z pomocā zaprogramowanego komputera. Seria "The Direct" jest odzwierciedleniem zastosowania tej techniki. Vangelis zamierza uniknāź dyskusji na temat mechaniki i jego sposobów tworzenia muzyki, "Funkcjonujė, jak kanaī, przez który muzyka wyīania siė z chaosu szumu". Wrzesieļ 1988 Ž Tyle ksiāūeczka. Co do tego dodaīa historia? Mamy w koļcu rok 1995, czyli minėīo juū siedem lat od czasu napisania tego tekstu. Niestety nie posiadam informacji na temat tego, gdzie w tej chwili przebywa Vangelis, niemniej postaram siė napisaź kilka sīów o tym, co do mnie dotarīo. W zbiorze tematów muzycznych pt. "Themes" ukazaīo siė oprócz znanych juū tytuīów kilka utworów do tego czasu (1989) nie prezentowanych, m.in. z "Bladerunnera", "Missing" i "Mutiny On The Bounty". W roku 1990 ukazaīa siė pīyta "The City", która jest w moim mniemaniu kontynuacjā "Directu". Sīychaź tutaj podobny styl. Wspóīpraca Vangelisa z Jonem Andersonem zaowocowaīa kolejnā pīytā zatytuīowanā "Page Of Life" (1991). Z okazji 500-lecia odkrycia Ameryki nakrėcono film "1492 - Conquest Of Paradise" w reūyserii Ridleya Scotta, do którego muzykė skomponowaī Vangelis. Muzyka ta obiegīa caīy ōwiat odbijajāc siė gīoōnym echem nie tylko wōród fanów Vangelisa. Dopiero w 1994 roku ukazaīa siė pīyta z muzykā do filmu "Bladerunner". Musieliōmy na niā czekaź aū 11 lat. Pīyta ta z miejsca staīa siė hitem. Poprzednie wydawnictwo z muzykā do "Bladerunnera" nie byīo oryginalnym wykonaniem Vangelisa, a orkiestralnā wersjā tej muzyki. Równieū niedawno ukazaīa siė krótka, bodaj okoīo 10-cio minutowa, pīyta Vangelisa i Neuronium "In London", którā nagrali wspólnie Vangelis i Michel Huygen podczas ich spotkania w stolicy Wielkiej Brytanii. Pokātnie mówi siė o przygotowaniach do wspólnego koncertu Vangelisa i sīynnego ōpiewaka Jose Carrerasa. Z pewnoōciā byīoby to ciekawe wydarzenie artystyczne. „ Na koniec jeszcze jedna informacja. Sādzė, ūe niewielu wie, jak brzmi „peīne imiė i nazwisko Vangelisa. Oto ono:  Vangelis Papathanassiou A teraz... …  DYSKOGRAFIA: wykonawca tytuī rok nagrania Vangelis 1492-Conquest Of Paradise 1992 Vangelis Albedo 0.39 1976 Vangelis Antarctica 1984 Vangelis Beauborg 1978 Vangelis Bladerunner 1994 Vangelis Chariots Of Fire 1981 Vangelis China 1979 Vangelis Direct 1988 Vangelis Heaven And Hell 1975 Vangelis Ignacio 1977 Vangelis La Fete Sauvage Vangelis L'Apocalypse Des Animaux 1973 Vangelis Mask 1985 Vangelis Opera Sauvage 1979 Vangelis See You Later 1980 Vangelis Soil Festivites 1984 Vangelis Spiral 1977 Vangelis The Best Of... 1978 Vangelis The City 1990 Vangelis The Greatest Hits 1991 Vangelis The Music Composed Vangelis The Sound Of Vangelis Vangelis Themes 1989 Vangelis & Jon Page Of Life 1991 Vangelis & Jon Private Collection 1983 Vangelis & Jon Short Stories 1980 Vangelis & Jon The Best Of... 1984 Vangelis & Jon The Friends Of Mr. Cairo 1981 Vangelis & Papas Odes 1979 Vangelis & Papas Raphsodies Cianni Susanne/Vangelis The Velocity Of Love 1991 Neuronium & Vangelis In London 1994? Roussos Demis/Vangelis Ballads 1986 Mam nadziejė, ūe niczego nie pomināīem. … ŽThufor/Ind. „P.S. Informacja dla fanów Vangelisa (za "Enterem" 11/94): W Wielkiej Brytanii ukazaīa siė ksiāūka Marka Griffina pt. "The Unknown Man", którā sam autor nazywa "nieautoryzowanā biografiā Vangelisa". Bliūsze informacje na temat dystrybucji ksiāūki moūna uzyskaź, piszāc pod adresem: Mark Griffin, Smithy Croft, Schivas, Ythankbank, Aberdeenshire, AB41 OUA, Wielka Brytania.