DRUGIE PODEJÔCIE

"Obrzyna    schowaîem   do   torby
Adidasa   i   obîoûyîem   czterema
parami  tenisowych skarpet. To nie
mój styl, ale tak to sobie wîaônie
zaplanowaîem:   jeôli   myôlâ,  ûe
jesteô techniczny, idú w prymityw.
A  ja  jestem chîopakiem wyjâtkowo
technicznym.  Dlatego postanowiîem
zagraê  tak  prymitywnie,  jak  to
tylko    moûliwe.   Ale   ûeby   w
dzisiejszych  czasach aspirowaê do
prymitywu,      trzeba     niezîej
techniki."

Tak  zaczyna  sië tytuîowy utwór z
wydanego niedawno zbioru opowiadaï
Williama   Gibsona   pt.   "Johnny
Mnemonic"  (w  oryginale  "Burning
Chrome").  Po  filmie, jest to juû
moje  drugie  podejôcie  do tematu
Johnny'ego   i   podobnie  jak  za
pierwszym  razem,  sprawiîo mi ono
kupë radochy.

W   pierwszej  chwili  ksiâûka  ta
odrobinë   mnie   zawiodîa,   gdyû
okazaîo   sië,   ûe  z  dziesiëciu
zamieszczonych    tam   opowiadaï,
zaledwie  poîowa  zalicza  sië  do
cyberpunku.  Pozostaîa  piâtka  to
mniej  lub bardziej konwencjonalna
SF.  Warto  tu  wyróûniê  napisany
wspólnie    z   Johnem   Shirleyem
"Pasujâcy    gatunek"    oraz    z
Michaelem             Swanswickiem
"Pojedynek".  Pierwsze opowiadanie
zaskakuje     czytelnika     swoim
niekonwencjonalnym   jak   na   SF
tematem  i pomysîem, dotyczâcym...
bywalców     barów.    "Pojedynek"
natomiast  to  brawurowo  napisana
opowieôê  o przyszîoôciowych grach
komputerowych,   wîoûona  w  motyw
tradycyjnego, westernowego starcia
"jeden na jednego".

Czas  przejôê do clou tej ksiâûki,
czyli  do  tych  kilku  opowiadaï,
dziëki   którym  Gibson  staî  sië
gwiazdâ  SF. Przede wszystkim jest
tu   cykl   "Sprawl",   na   który
skîadajâ  sië trzy utwory: "Johnny
Mnemonic",   "Hotel  New  Rose"  i
"Wypaliê  Chrom".  Pierwszy z nich
to  oczywiôcie  znana  juû  z kina
historia kuriera, przenoszâcego we
wîasnej  gîowie  tajne informacje.
Jest    jednak    maîe   "ale"   -
opowiadanie napisane przez Gibsona
znacznie   róûni   sië  od  filmu.
Inaczej  jest  ujëta  akcja, gdzie
indziej   ulokowane   akcenty,  po
prostu caîkiem nowa jakoôê. "Hotel
New Rose" - cyberpunkowa ballada o
wielkiej   miîoôci,   o  zdradzie,
ômierci  i wybaczaniu, krótka, ale
wstrzâsajâca   i   powalajâca   na
kolana.  No i wreszcie znane juû w
Polsce,  niesamowite,  zakrëcone i
odjechane     "Wypaliê     Chrom".
Zbrodnia,   miîoôê   i   ûycie  na
krawëdzi        poîâczone        w
psychodelicznâ  caîoôê.  Gibson  w
szczytowej formie.

Zostaîy    jeszcze   dwa,   równie
rewelacyjne   opowiadania.  Debiut
Gibsona  z  1977  roku  - "Kawaîki
holograficznej  róûy".  Najkrótszy
(tylko  8 stron), ale jednoczeônie
najbardziej  zagmatwany  kawaîek z
tej     ksiâûki.    Czytaîem    go
kilkakrotnie  i  za  kaûdym  razem
odkrywaîem    jakiô   nowy   sens.
Spróbujcie    sami!   I   wreszcie
"Zimowy targ". Napisany z ogromnym
uczuciem   i  wraûliwoôciâ  utwór,
traktujâcy  o  miîoôci,  nie tylko
takiej,  jakâ  znamy  na co dzieï,
lecz    równieû    skierowanâ   do
konstruktu   ludzkiej  osobowoôci,
"komputerowego widma".

A  wszystko  to  jest  napisane  w
typowym    dla    Gibsona   stylu,
operujâcym   codziennym,  ulicznym
jëzykiem,   ûeby   nie  powiedzieê
slangiem, peînym jednakûe poezji i
piëkna.  Chory,  szalony  ôwiat, w
którym     z     pewnoôciâ     nie
chcielibyôcie   ûyê,   ale   który
pociâga   swojâ  tajemniczoôciâ  i
mrocznym urokiem...

"A   póki  co,  jest  tu  naprawdë
nieúle:  na  górze,  w  ciemnoôci.
Palë  chiïskie papierosy z filtrem
i   sîucham,  jak  z  geodezyjnych
ôciekajâ krople. Cisza... Chyba ûe
para  Lo Teków postanowi zataïczyê
na  Zabójczym  Podeôcie.  I  wiele
moûna  sië  nauczyê. Majâc Jonesa,
który  pomoûe  mi sië we wszystkim
poîapaê,  bëdë  chyba  najbardziej
technicznym chîopakiem w okolicy."

          Fuzz of Ladybird Design

PS.  Wydawnictwo  Zysk  i S-ka nie
zamierza  poprzestaê  na  "Johnnym
Mnemonicu",    ale   szykuje   teû
"Neuromancera"    i   "Mona   Lisa
Overdrive"!   Szkoda   tylko,   ûe
zgubiono  po drodze ôrodkowâ czëôê
tej   cyberpunkowej   trylogii   -
"Count Zero".