Eens, in een oord ver hier vandaan, woonde eens een oude vrouw, dat 
eigelijk een vies oud mens was, alleen in het bos. Haar grootste hobby 
was het opbellen van kleine jongetjes en een lekker potje te gaan hijgen. 
Als de jongetjes dan helemaal geshockeert de hoorn op de grond gooiden 
en huilend naar mammy liepen voelde ze zich helemaal trots. Wat zijn er 
toch gekke mensen op de wereld.

Op een kwade dag, juist toen dat ouwe mens weer een jongetje wilde gaan
bellen ging de bel. Ze deed de deur open en zei "Wat mot je? Vies vuil
irritant klein pestventje!" De jongen begon meteen te bleren en schreeuwde
dattie een lekke band had en dat er niemand was die em kon helpen, en hier
ook al zo'n stomme trut achter de deur aantrof. Nee, het zat de jongen
niet mee.

Dat veranderde de zaak en het ouwe stinkende mens besloot de jongen maar
binnen te laten. "Tjee. wat een stinkhol" was het eerste dat de jongen
zei tegen het ouwe mens. Waar zo'n klein mannetje de brutaliteit vandaan
haalt is onvoorstelbaar. Natuurlijk pikte het ouwe mens dit niet en besloot
het 'vieze vuile irritante kleine pestventje' een knal voor zijn kop te
geven. Auw! Dat voelde het jochie wel, en viel versuft op de grond neer.

Het ouwe wijf besloot de jongen in de vogelkooi te persen. De vogel was
toch dood dus ruimte zat. Na vakkundig de jongen in de kooi te hebben
gedouwd, wat overigens toch niet mee bleek te vallen, gaf ze hem een klets
op zijn wang om hem weer een beetje bij positieven te brengen.

En inderdaad. Het ventje begon weer een beetje bij positieven te komen.
Wat een feest voor het ouwe vieze mens want nu kon ze lekker direct
hijgen in plaats van het indirecte telefoongehijg.

Ze begon te hijgen, en te hijgen, en te hijgen, en te hijgen, en te hijgen
tot ze er van moest hijgen. Ondertussen schreeuwde de jongen het uit. Hij
had nog nooit zo iets engs gehoord.

Net toen dat vieze ouwe mens stopte met hijgen omdat ze toch wel veel
sterretje begon te zien klopte er weer iemand op de deur.
"Niet bewegen en waag het niet om te schreeuwen, jij vies vuil irritant
klein pestventje!" zei ze tegen het jochie. Ze liep naar de deur en deed
em open. "Wat mot je? Jij vies vuil irritant kle..i..n... uhm.. grote man!"
schreeuwde ze tegen de man. Natuurlijk pikte de grote sterke man dit niet
en sloeg op haar oog. Dat is natuurlijk ook niet helemaal netjes.
Maar goed... De oude vrouw lag met een paars kleurend oog op de grond, en
kronkelde van de pijn. "Dat zou je leren, vies oud wijf!" schreeuwde de man
tegen haar. "En bovendien is het hier een vies stinkhol" zei hij er nog
achter aan.

Maar dat bleek dus niet zo verstandig te zijn, want de ouwe vrouw bleek heel
sterk te zijn als iemand haar huis een stinkhol noemde. Iets wat dat jochie
met de lekke band ook wel gemerkt had. Het ouwe mens stond op en pakte de
grote sterke man op bij zijn nekvel. "RAAAAAAAAAAAAAAHHH!!!" schreeuwde ze
ondertussen. Binnen 5 seconden lag de man als een slappe doek in haar
handen. Het zou wel pijn gedaan hebben ofzo.

Ze gooide de man op de grond en ging alsof er niks gebeurt was weer lekker
verder staan hijgen tegen het jochie. Weer begon de jongen te schreeuwen
van doodsangst. Ze begon zelfs zo hard te hijgen dat ze rood aanliep.

Maar stoppen met hijgen deed ze niet. Ondertussen was ze zelfs al paars aan
gelopen. Ook de jongen begon een raar kleurtje te krijgen door het non-stop
schreeuwen.

Toen plotseling was het stil. Het ouwe wijf stopte met hijgen en viel op
de grond. "ARGH!" was nog een laatste woord dat ze gaf.
Dood! Hartaanval! tsja, dat krijg je als je je zo inspant op die
leeftijd.

Ondertussen kwam de grote sterke man weer bij positieven. Hij vroeg aan de
jongen wat er allemaal gebeurt was en haalde hem uit de veel te krappe
vogelkooi.

De jongen bedankte de grote sterke man voor het uit de kooi halen en samen
liepen ze de deur uit.
De man had zelfs een fietsband reparatiesetje bij zich dus gezellig samen
gingen ze de band staan plakken.

Eind goed, al goed.


dAZZLER / Eft^Eph