Morze Arktyczne (Ocean Arktyczny, Ocean Lodowaty Póīnocny):
Obszar wodny wokóī bieguna póīnocnego,miėdzy Euroazjā a Ame-
rykā  Póīnocnā. Hydrologicznie stanowi  czėōź  Oceanu Atlan-
tyckiego. Powierzchnia ok. 14 mln km², gīėbokoōź  do 5449 m.
Liczne  wyspy o powierzchni 3807 tys. km², najwiėksze: Gren-
landia, Nowa Ziemia oraz naleūāce do Archipelagu Arktycznego
- Ziemia Baffina, Wyspa Wiktorii, Wyspa Ellesmere'a. Znacznā
czėōź dna Oceanu Arktycznego stanowi szelf (gīėbokoōź do 200
m). W ōrodkowej czėōci Oceanu Arktycznego rozróūnia siė pod-
morskie wzniesienia dna - grzbiety Īomonosowa i Mendelejewa,
rozdzielajāce gīėbokie (ok.4000 m) baseny: Nensena, Amundse-
na, Makarowa, Kanadyjski.

Temperatura wód powierzchniowych w lecie wynosi -1,4°C,w zi-
mie -1,7°C,tylko na poīudniu Morza Barentsa i Morza Karskie-
go 1°C (wpīyw ciepīych wód Oceanu Atlantyckiego).  Zasolenie
28-32 promille. Centralna czėōź Oceanu Arktycznego jest sta-
le pokryta przez wielkie, pīaskie pola (ok. 2-10 m gruboōci)
pīywajācego wieloletniego lodu  morskiego (wielki pak polar-
ny), który dokoīa punktu leūācego ok. 80°N i 150°W  wykazuje
powolny ruch ze  wschodu na zachód.  W lecie  wolna od lodów
strefa  przybrzeūna  Syberii i Alaski moūe byź przez ok. 2-3
miesiāce wyzyskiwana do ūeglugi.  Powierzchnia pokrywy lodo-
wej w  zimie  wynosi ok. 11 mln km², w lecie  ok. 8 mln km².
Góry lodowe sā najliczniejsze koīo  Grenlandii i Nowej  Fun-
landii.  Uchodzāce do  Oceanu Arktycznego wiėksze rzeki: Ob,
Jenisej, Lena, Indygirka, Koīyma, Mackenzie.