å1  Uwaga:Konkurs!!!
   å2(patrz tekst KOCHANA SZKOÎA)

            å1 PORWANIEå0

  Dzieï zaczâî sië tak jak zawsze.
Blade  promienie sîoneczne wlewaîy
sië  do  domu  przez otwarte okno.
Zawiaî   lekki  wietr  potrzâsajâc
firankami.        Jens       wstaî
przecierajâc  oczy.   Spojrzaî  na
zegarek.    Byîa  6:50.   Poprawiî
poôciel    i   ruszyî   w   stronë
îazienki.      Z     hermetycznego
pojemnika     wyjâî     pastë    i
szczoteczkë  do  zëbów.   Pochyliî
tubkë  nad  szczotkâ  i obserwowaî
jak  blado-zielony pîyn wylewa sië
cienkâ stróûkâ, po czym zaczâî myê
zëby   powolnymi   ruchami.    Gdy
skoïczyî porannâ toaletë wróciî do
pokoju.   Zaîorzyî ubranie i wziâî
teczkë.   Rzuciî okiem na zegarek.
7:10.   Pora  do pracy.  Wychodzâc
pocaîowaî  ôpiâcâ  ûonë  i dzieci.
Szedî   kawaîek  po  trawie  zanim
dotarî  do  swojego  chelikoptera.
Nacisnâî   dîoniâ  na  prostokâtne
wyciëcie    z   boku.    Mechanizm
rozpoznaî   automatycznie  odciski
palców  i  wejôcie  otworzyîo  sië
syczâc.     Jens    usadowiî   sië
wygodnie w fotelu kîadâc teczkë na
siedzeniu     z    boku.     Drzwi
zatrzasnëîy    sië    i    tablica
kontrolna  nagle oûyîa mieniâc sië
róûnorakimi  kolorami.   - Zapîon.
-   powiedziaî   Jens.    Komputer
posîusznie   przesîaî  odpowiednie
polecenie   ukîadowi   napëdowemu.
Smigîo  zaczëîo  sië  krëciê wciâû
przyspieszajâc  obroty.  Po chwili
osiâgnëîo   potrzebnâ   do  startu
prëdkoôê i Jens przesunâî dúwignië
wznoszenia na siebie.  Chelikopter
zaczâî   sië   raptownie   unosiê.
Drugâ  rëkâ pilot chwyciî dúwignië
przyspieszenia  i momentalnie siîa
odôrodkowa    wcisnëîa   Jensa   w
siedzenie.   "Coô jest nie tak..."
-   pomyôlaî.    Puôciî   dúwignië
przyspieszenia   lecz   ômigîowiec
ciâgle  wznosiî sië i przyspieszaî
jak  oszalaîy.   W  chwilë  po tym
Jens  nie  mógî juû dostrzeê ziemi
Zaczâî    sië   mocno   niepokoiê.
Czytaî   niedawno   w  gazecie  ûe
nieznana    grupa   ludzi   porywa
chelikoptery   i  pasaûerów  .   -
"Czyûbym  i  ja  staî  sië  ofiarâ
porwania?"  - zapytaî sië w duchu.
Jego  obawy  potwierdziî  odgîos z
gîoônika:   - Uwaga!!  Nazywam sië
doktor Kutas.  Zostaî pan porwany.
Jakiekolwiek     próby    ucieczki
zostanâ   zakoïczone  zniszczeniem
païskiego  ômigîowca.   Proszë sië
nie ruszaê i siedzieê spokojnie na
swoim  miejscu.   Po tej przemowie
Jens  nawet  nie  drgnâî.  Kim byî
tajemniczy doktor Kutas?  Czego od
nigo chciaî?  Te pytania nurtowaîy
go  przez  caîâ drogë.  Po okoîo 4
godz.   ômigîowiec Jensa wylâdowaî
na  ziemi.   Drzwi otworzyîy sië i
Jens  wyszedî.   Stwirdziî ûe stoi
na  betonowym  lâdowisku  pokrytym
kleistâ   maziâ   ûóîtego  koloru.
Podeszîy do niego 2 postacie swojâ
budowâ   przypominajâce  czîowieka
jednak  2  razy  od  niego wyûsze.
Jedna  z  nich  trzymaîa rozpylacz
trucizny  wycelowany w jego twarz.
Prubowaî   uciec   z  powrotem  do
kabiny  jednak stwierdziî ûe drzwi
sâ  zamkniëte.  Dotknâî zamka lecz
komputer  nie rozpoznawaî juû jego
linii  papilarnych.  Dwie postacie
zbliûaîy  sië  z kaûdâ sekundâ.  W
napadzie  histerii  zaczâî waliê w
drzwi  kabiny,  Jednak  drzwi  nie
ustëpowaîy.  Odwróciî sië i zaczâî
krzyczeê.   Stwór  który trzymaî w
rëku  rozpylacz  przycisnâî spust.
W   twarz   Jensa  uderzyîa  biaîa
piana.    Szybko  zapadaî  w  sen.
Zdâûyî  jeszcze pomyôleê o ûonie i
dzieciach.    "Czy   ich   jeszcze
zobaczë?"-  pomyôlaî.  Ogarnëla go
ciemnoôê.

         å2KONIEC CZËÔCI Iå0

                å1 Cadence of Blazeå0

  O   dalszych   losach   Jensa  i
tajemniczym    doktorze    Kutasie
dowiecie sië w nastëpnej czëôci.