EYUMPREZA!F
16.11.1992 i 17.11.1992 - poniedzia’ek i wtorek

	Dosta’em list od Fencera/GENERATION z prožb† o zrobienie muzyki do
"Przypadkownika". W ližcie podany by’ tylko adres, bez numeru telefonu. W
dodatku nie by’o to mieszkanie prywatne, ale D.S. "PIAST" w Gliwicach.
Chwyci’em za telefon i wykr‘ci’em 912. Jakaž pani poda’a mi numer telefonu,
pod kt¢ry niezw’ocznie zadzwoni’em. S’uchawk‘ podni¢s’ jakiž facet, kt¢ry na
samo s’owo "PIAST" dosta’ chwilowego wylewu krwi do m¢zgu, po czym poda’
w’ažciwy numer, przeklinaj†c przy okazji polsk† telefonizacj‘ i podwa§aj†c
autorytet pracownik¢w informacji telefonicznej. Widocznie nie by’em
pierwszym. Po wykr‘ceniu w’ažciwego numeru zg’osi’ si‘ jakiž facet i na moj†
prožb‘ zawo’a’ Fencera, kt¢ry po pewnym czasie zszed’ do aparatu. Jak zwykle
zacz†’em zakr‘ca cz’owieka, §eby si‘ tak od razu nie domyžli’, kto dzwoni, po
czym pierdoln†’em: "EXTEND!". W s’uchawce cisza, wi‘c powt¢rzy’em:"To ja
- EXTEND!" i wtedy si‘ zacz‘’o. Fencer nie wiedzia’ co powiedzie, nie
wiedzia’ jak znalaz’em jego numer telefonu (na ulicy chyba), a potem ju§ si‘
tylko cieszy’ i nie wiedzia’ z czego. Ja te§ si‘ cieszy’em, ale taka radož
nie mog’a trwa za d’ugo, poniewa§ telefon nie jest za darmo. Przy rozmowie
zaproponowa’em Fencerowi, §eby przyjecha’ razem z Picem i Rocky'm do
Tr¢jmiasta, a Fencer na to, §ebym to ja przyjecha’, bo u nich s† fajne warunki
i nie ma ciszy nocnej, i w og¢le. Jeszcze sobie chwil‘ pogadaližmy i
odwiesi’em s’uchawk‘. Poszed’em do ’azienki i si‘ powiesi’em... Po co? Tak
sobie. FUCK! Przemyžla’em spraw‘, zadzwoni’em do kilku ludzi i si‘ wst‘pnie
um¢wi’em (powiedzia’em, §eby to sobie te§ przemyžleli). Na drugi dzie¤
zadzwoni’em do Fencera i powiedzia’em, §e mo§e przyjedziemy w pi†tek.
Um¢wiližmy si‘ na telefon w czwartek. Planowa’em pojecha z Petersem, Black
Conradem, Kaloszem, BFA, Kuklim, Grubym i Coz†. Do innych os¢b z Tr¢jmiasta
nie dodzwoni’em si‘ niestety. Poza tym mia’em w planie zadzwoni do os¢b z
bardziej odleg’ych miejsc Polski, ale prze’o§y’em to na dzie¤ nast‘pny.

E18.11.1992 - žrodaF

	Pierwsze osoby odpad’y z powodu braku czasu i pieni‘dzy, ewentualnie z
powodu braku laku. C¢§, b‘dzie nas mniej. Pr¢bowa’em si‘ dodzwoni do
Berta/PROXIS, aby i ta grupka do’†czy’a do yumprezy, ale nie dodzwoni’em si‘.
Do Gacucha/OLD BULLS r¢wnie§ nie mog’em si‘ dodzwoni. Mr.Root sam do mnie
zadzwoni’, ale nie m¢g’ jecha, bo mia’ w planach obejrzenie jednego okazu
(Dr.Albana). Uda’o si‘ jednak z Maxymem/CREDO, kt¢ry powiedzia’, §e
przyjedzie z Tormentorem (r¢wnie§ CREDO). Jakož si‘ kr‘ci’o, tyle tylko §e
coraz bardziej w g’owie.

E19.11.1992 - czwartekF

	Z Tr¢jmiasta nie jedzie NIKT!Kurwa, nie chcia’o mi si‘ jecha, ale jak
obieca’em i wci†gn‘’em w to innych, to postanowi’em, §e pojad‘.
Kombinowa’em kas‘ i o godzinie 22:00 zadzwoni’em do DonKichota, kt¢ry
powiedzia’, §e przyjedzie z Mad Max'em!By’o O.K.!Przygotowa’em dyski,
ciuchy i inne pierdo’y, po czym poszed’em spa.

E20.11.1992 - pi†tekF

	Wsta’em o 6:30, umy’em si‘, ubra’em. Nic nie zjad’em, tylko wzi†’em dodatek
pieni‘§ny od starszej i wyszed’em z domu. Pojecha’em do Gdyni, gdzie
zorientowa’em si‘, §e zapomnia’em adresu. Wprawdzie na upartego trafi’bym,
ale wola’em by pewny. Zadzwoni’em do domu i spisa’em adres (kurwa, te
s’uchawki przy automatach w og¢le si‘ na ramieniu nie trzymaj†!). Nast‘pnie
zaci†gn†’em informacji u odpowiednich os¢b (na informacji kolejowej,
oczywižcie). Biletu nie kupi’em, licz†c na fuksa przy zakupie biletu u
kanara. Poszed’em na peron i po 20 minutach wsiad’em do poci†gu, gdzie
zg’osi’em fakt niemania biletu. Poci†g ruszy’, a mnie spotka’ pech, bo kanar
okaza’ si‘ cz’owiekiem bezdusznym i wypisa’ mi bilet po normalnej cenie, plus
17 tysi‘cy za wypisanie. C¢§, ryzyko nieraz si‘ nie op’aca. Szcz‘žliwie
jecha’em sam w przedziale i by’o w miar‘ dobrze. Chcia’em si‘ przespa, ale
gdy si‘ ju§ wygodnie roz’o§y’em, poci†g stan†’ na stacji i do przedzia’u
wesz’y cztery kobiety i jeden dziadek. C¢§, stwierdzi’em §e przežpi‘ si‘
innym razem. W "WARSIE" zjad’em kie’bas‘ z dodatkami (bigosu myžliwskiego nie
by’o) i wypi’em kaw‘ "JACOBS", kt¢ra smakowa’a mi w ka§dej sytuacji. Wr¢ci’em
do przedzia’u i nudzi’em si‘ dalej. "S’uchaj, nie wrzucam do zimnej wody
mi‘sa..." rozmawia’a jedna z kobiet w przedziale. Min†’em jakiž s’up, budk‘
(by’a godzina 9:54). Przede mn† w dalszym ci†gu siedzia’ dziadek i gapi’ si‘
w okno. Z nud¢w zacz†’em go opisywa. W’osy siwe, okulary, w†sy, twarz
gruba, spas’a (tak w miar‘), zegarek wskaz¢wkowy, bluzka w jakiž g’upi wzorek
w kolorze szarym, podk’ad w kolorach bordowym, bia’ym i zielonym. Spodnie
br†zowe, buty adidasy czarno-zielone, czarne sznur¢wki. R‘k‘ trzyma’ na
stoliku, na kt¢rym le§a’a gazeta, w kt¢rej by’o zdj‘cie z podpisem "Rewia!
Rewia!". Chuj z dziadkiem!W dalszym ci†gu by’o nudno, ale pociesza’em si‘
myžl†, §e kiedyž dojad‘. Min†’em jak†ž wioch‘, kilka dom¢w na krzy§
(DBROWY). Pierwszy, drugi, trzeci, czwarty, pi†ty, sz¢sty, si¢dmy, ¢smy,
dziewi†ty, dziesi†ty, jedenasty, dwunasty podk’ad kolejowy itd... Za oknem
jakiž staw, muchy sraj†, robaki wci†gaj† kury pod ziemi‘, a psy dupami
szczekaj†. Tu wiatr ma swoj† p‘tl‘ (LASKOWICE POMORSKIE). Poci†g si‘
zatrzymuje (taka wiocha, a on staje, žwinia). Bar dworcowy czynny ca’† dob‘,
WC-damski, WC-m‘ski. Jakaž babcia stoi na peronie i pali papierosa. Poci†g
rusza. "A r‘kopisy te§ mam, te§..." (znowu cytat). Což czuj‘, §e te§ sobie
dzisiaj poczytam...
Jeszcze kupa drogi przede mn†, wi‘c wyszed’em zapali papierosa. Par‘
stacji dalej wysiad’y z przedzia’u kobiety i zrobi’o si‘ cicho. Mog’em wi‘c
si‘ po’o§y, ale pech chcia’, §e do przedzia’u wesz’o czterech kolesi, wi‘c
znowu si‘ nie po’o§y’em. Sen mnie jednak zmorzy’ i spa’em na siedz†co.
Kolesie wysiedli na jakiejž stacji, a w przedziale siedzieli dziadek (ale ju§
inny, nie ten opisywany) i jeden z kolesi. Roz’o§y’em si‘ i spa’em dalej.
Obudzi’em si‘ o 12:36.
Czu’em, §e odrobi’em poranne zaleg’ožci. Dalsz† cz‘ž drogi
przegada’em z dziadkiem i z kolesiem. Gadaližmy o wojsku i o innych rzeczach,
w sumie jednak o samych smutach. Do Katowic doje§d§a’em ju§ jednak sam, bo
obydwoje wsp¢’rozm¢wcy wysiedli na poprzednich stacjach. Poci†g wje§d§a’ na
stacj‘, a ja ju§ widzia’em ucieszonego Mad Max'a i Don Kichota (nie by’o
orkiestry, ani kwiat¢w, ale powitanie by’o dobre). Nast‘pnie dowiedzia’em
si‘, §e oni przyjad† w sobot‘, bo maj† jeszcze což do za’atwienia. Mad Max
okaza’ si‘ jednak cz’owiekiem niezast†pionym i odwi¢z’ mnie a§ do Gliwic, pod
sam D.S."PIAST". Jestem na miejscu!Wchodz‘ do žrodka i kieruj‘ si‘ do
pokoju 206 znajduj†cego si‘ na drugim pi‘trze. Tam znajduje si‘ melina grupy
GENERATION. Zapuka’em i poczeka’em chwil‘. Drzwi si‘ otwieraj†...
"YYYEEEAAAHHH!!!" "Czež!" "Dlaczego nie zadzwoni’ež?!Wyszlibyžmy po
Ciebie!" "Siadaj!" "Napijesz si‘ czegož?!" Taaak, przywitanie by’o gor†ce.
Od razu waln†’em "”ARCIE!". Dosta’em chleba z konserw† (nie tak dos’ownie) i
herbaty do picia. W pokoju znajdowa’y si‘ dwie Amigi (podstawa!), st¢’ (te§
podstawa, ale pod co innego), 3 ’¢§ka, szafy, szafki, szafeczki, oraz inne
rzeczy, kt¢re upi‘ksza’y pok¢j. Min‘’a minuta od mojego wejžcia, a do drzwi
zapukali Maxym i Tormentor z CREDO. Za chwil‘ w pokoju byli ju§ wszyscy,
czyli:Fencer, Pic, Rookie, Maxym, Tormentor, oraz ja. Nie licz‘ tutaj Mad
Maxa, kt¢ry dojecha’ na drugi dzie¤, ale o tym p¢¦niej. Brakowa’o tylko w¢dy
(HD 40MB), po kt¢r† skoczyližmy niezw’ocznie. Po kr¢tkiej wymianie modu’¢w
pomi‘dzy Maxymem, Fencerem i mn†, dosz’o do odczytywania danych z twardysk¢w.
Obejrza’em zdj‘cia z C-Party w Warszawie, zar¢wno w wydaniu kolorowym
(Generation), jak te§ czarno-bia’ym (Credo). Ju§ 80MB danych rozpracowanych
przez 4 osoby wystarczy’o, abym nabra’ znakomitego humoru. Fencer namawia’
mnie na zrobienie modu’u. Usiad’em, napisa’em kilka pattern¢w, skasowa’em i
pi’em dalej. Jak zwykle zosta’em opierdolony za zab¢jstwo nienarodzonego
modu’u, ale mnie to zwisa, bo jestem za aborcj†. Wida nie zrazi’o to nikogo,
gdy§ w dalszym ci†gu by’em namawiany na zrobienie kolejnego modu’u. W ko¤cu
nie wytrzyma’em, zrobi’em kawa’ek drugiego, pužci’em i skasowa’em, co
zniech‘ci’o na pewien czas "zwolennik¢w kaszany robionej na poczekaniu".
Po 30 minutach od wypicia ostatniej porcji w¢dki zacz†’em odczuwa moc
obliczeniow† programu, zwi‘kszon† jeszcze przez wyko¤czony podr¢§† organizm
i po kr¢tkiej przerwie wygenerowa’em fraktala w ubikacji, po czym nast†pi’o
kontrolowane zawieszenie systemu, poprzez w’†czenie trybu nocnego S.E.N.

E21.11.1992 - sobotaF

	Obudzi’em si‘ o 7:00 (albo o 8:00, nie pami‘tam), po czym obudzi’em
pozosta’ych, a raczej to, co z nich zosta’o. Wszyscy jednak wstali i
skorzystali z komputer¢w, tudzie§ umywalek i zbawczego oddzia’ywania wody
na "kapcia" w g‘bie. To nic, §e nad zajmowanym przeze mnie ’¢§kiem by’y
przyklejone jakiež kartki opisuj†ce kilka z’otych myžli skierowanych do mnie,
a napisanych przez jakiegož przeciwnika aborcji. Fencer, przeklinaj†c
Klubowe, zapali’ sobie jednego, ja r¢wnie§. Nast‘pn† rzecz† by’a wyprawa do
sklepu po artyku’y §ywnožciowopodobne. W sklepie obs’u§y’a nas mi’a kobieta
w starszym wieku. Zakupi’em dwa p†czki i jedno ciastko p¢’francuskie (bez
kitu, tak si‘ nazywa’o). Wst†piližmy do sklepu komputerowego, gdzie wisia’a
ulotka reklamowa "CO-VOX, wreszcie IBM dogoni’ AMIG!". Pobudzi’o to m¢j
apetyt na dalsz† porcj‘ humoru i zapyta’em o replayer'a do ProTracker'owskich
modu’¢w. Facet o takim czymž nie s’ysza’, wi‘c zapyta’em po ludzku o "program
do odtwarzania ProTracker'owskich modu’¢w na IBM'ie". Odpowied¦ by’a
wyczerpuj†ca (by’em wyczerpany), gdy§ facet stwierdzi’, §e pomi‘dzy
SoundTracker'em, a ProTracker'em nie ma §adnej r¢§nicy. Wyszližmy ze sklepu
rozbawieni. S† ludzie i taborety, ale to szczeg¢’.
Po powrocie do pokoju zastaližmy
Tormentora przy komputerze, na kt¢rym ju§ 10 raz lecia’o "Hallucinations &
Dreams previev", oraz Maxyma, kt¢ry gra’ w jak†ž gierk‘. Ludzie powoli
niepokoili si‘ o Mad Max'a i Don Kichota. Rzuci’em has’o: "Idziemy na
gie’d‘!". Odpowied¦ by’a raczej ma’o zach‘caj†ca: "Eeee tam, to nie jest
gie’da...". Nie dawa’em jednak za wygran† i wyci†gn‘’em ludzi z pokoju.
Gie’da by’a oddalona o 20 minut, wi‘c szližmy rozmawiaj†c sobie, a§ tu nagle
spotykamy znajomego. Adaž, bo tak go nazywali, jest zajebistym gitarzyst†,
a w dodatku fajnym gožciem, wi‘c by’o nas ju§ o jednego wi‘cej. Jestežmy na
"gie’dzie". Jakiž dupek si‘ przypierdala’, §eby kupi bilet za 5000 z’, a
ja na to, §e przyjecha’em z Gdyni i §e przeprowadz‘ z nim wywiad dla magazynu.

X - JA D - DUPEK

X - Imi‘, nazwisko
D - Pawe’ Niemczuk
X - Zaw¢d
D - Ucze¤
X - Posiadany komputer
D - C-64
X - Ile czasu istnieje ta "gie’da"?
D - Pr¢bujemy by gie’d†, ale mamy k’opot z dystrybucj† plakat¢w.
Gie’da trwa 10 tygodni, w tym czasie odby’o si‘ 8 gie’d.
X - Ile komputer¢w by’o tutaj najwi‘cej?
D - 7 komputer¢w i oko’o 30 os¢b. Obecnie mamy ma’† frekwencj‘.

	Dla wiadomožci:na "gie’dzie" znajdowa’y si‘ dwie Amigi i jeden C-64
(to prawie jak C-Party!). Tormentor chcia’ sobie což przegra na dyski
5.25, ale powiedzia’, §e "szanowni gie’dziarze nie udost‘pnili mu stacji
5.25 z powod¢w czysto zarobkowych". Podchodz‘ do owego zapracowanego
handlarza i widz‘ Amig‘ z dodatkow† 3.5 i 5.25, oraz Action Replay'a.

X - znowu JA H - HANDLARZ

X - Ile pan zarobi’ na tych gie’dach?
H - Jeszcze nic nie zarobi’em, przewa§nie wymieniam.
X - Najlepszy kopier (oczekuj‘ X-Copy, a tu...)
H - Super Duper 2.2
D-Copy
File Master
X - U§ytek
H - Amos
Deluxe Paint 4.1
ProTracker 2.1A
StarTrekker 1.2

	Zako¤czy’em ten bezsensowny wywiad (tamten te§ by’ bez sensu, ale to nic).
Wyszližmy, olewaj†c t† gie’d‘ i bilety. Poszližmy což wpierdoli do §arcia.
Okaza’o si‘, §e GENERATION nie op’aci’o obiadu i nie mamy co jež, wi‘c
poszližmy do sklepu, kupuj†c obiad do z’udzenia przypominaj†cy žniadanie
(nie m¢wi†c ju§ o tym, §e nasze žniadanie niczego nie przypomina’o).
Wr¢ciližmy do pokoju. Fencer przez ca’y czas namawia’ mnie na zrobienie
trzeciego z kolei modu’u, przy czym prosi’, abym go tym razem nie kasowa’.
Zrobi’em kilka pattern¢w i nagra’em je. Ježli wszystko b‘dzie dobrze, to
modu’ b‘dzie doko¤czony i b‘dzie on nosi’ nazw‘ GENERATION (ju§ jest i b‘dzie
przypuszczalnie na moim sound disk'u). Zjawi’ si‘ wreszcie Mad Max,
ale bez Don Kichota, kt¢ry nie m¢g’
przyjecha. Wszystkim si‘ §al zrobi’o rycerza, ale Mad Max poprawi’ humor
okazuj†c si‘ sponsorem dnia. Poszližmy, kupiližmy i zacz‘ližmy wczytywa.
Plik¢w nie by’o ju§ tyle, co dnia poprzedniego, ale za to by’y d’u§sze
(rozlewa’ Mad Max, a jak wiadomo ten cz’owiek to ma prze’yk). Ledwo Mad Max
odczyta’ dwa pliki, ju§ zacz†’ namawia ludzi na wypalenie wsp¢lnego modu’u.
Dožwiadczenia z robienia wsp¢lnych modu’¢w mam r¢§ne, ale zgodzi’em si‘.
Wst‘p podzieliližmy na funkcje. Ja dosta’em bas, Mad Max perkusj‘, Maxym
akordy, a Fencer instrument prowadz†cy. Zacz†’em pisa i zrobi’em jakiž
psychologiczny podk’ad basowy, a Mad Max zrobi’ do niego perkusj‘. Nast†pi’a
przerwa na wypicie kilku kieliszk¢w, po czym zacz‘ližmy žpiewa do u’o§onego
przez nas podk’adu. Melodia, jak† u’o§yližmy žpiewaj†c sobie, by’a dla nas
rewelacj† i §a’owaližmy, §e nikt nie nagra’ naszego rapowania (niezupe’nie
przypomina’o to Rap, chyba raczej jakiž inny styl). Modu’ jednak z czasem
zacz†’ si‘ "rozk’ada" i w ko¤cu wysz’a z tego kaszana, kt¢r† skasowa’em.
Mad Max usiad’, nie daj†c za wygran† i zacz†’ pisa modu’, tym razem spokojny.
Potem do ProTracker'a zasiad’ Maxym, a ja z Fencerem poszližmy na poczt‘.
Zadzwoni’em do domu i prze’o§y’em godzin‘ przyjazdu. Wr¢ciližmy do pokoju.
Maxym jeszcze což modzi’ (to od "mod."), wi‘c poczeka’em chwil‘, a§ sko¤czy i
dopisa’em swoje dwa patterny i da’em sobie tego dnia spok¢j. Mad Max ju§
spa’, a inni byli wyko¤czeni moj† pobudk†, wi‘c sko¤czyližmy to, czego nie
zacz‘ližmy i uruchomiližmy znany z poprzedniego dnia program S.E.N.

E22.12.1992 niedzielaF

	Rano. Dzie¤, jak ka§dy inny, tyle §e kasy nie ma. Obudzi’ mnie wsp¢lny
modu’ "pi’owany" przez Maxyma. Sko¤czy’ pi’owa i odda’ pi’‘ Mad Max'owi.
Ja dopi’owa’em jeden pattern i nagwintowa’em nieco pattern Mad Max'a, po czym
postanowiližmy pi’owa modu’ korespondencyjnie. Po wypiciu czegož mokrego
zacz‘ližmy si‘ zwija, poniewa§ sytuacja tego wymaga’a. Poszližmy na dworzec,
gdzie po§egnaližmy Maxyma i Tormentora, zjedližmy z Mad Max'em po dwa
hot-dogi, a nast‘pnego, zakupionego w innym miejscu, zwr¢ciližmy.
Kupiližmy jeszcze 7UP'a i wypiližmy go przez dwie s’omki (mia’em przewag‘, bo
si‘ Mad Max zakrztusi’). Po§egnaližmy si‘ w ko¤cu z Fencerem, Picem i
Rocky'm, po czym
udaližmy si‘ na PKS (ju§ tylko ja i Mad Max). W domu u Max'a zadzwoniližmy
do Don Kichota, ktory žpiewaj†c piosenk‘ nam¢wi’ mam‘ na podrzucenie go
pod dom Mad Max'a (to by’a wspania’a piosenka, ale jej nie pami‘tam).
W domu Max'a zjedližmy obiad (w tym miejscu nale§† si‘ podzi‘kowania dla
mamy Mad Max'a) i ruszyližmy na kolejk‘. Max po§egna’ si‘ z nami na stacji
w Jastrz‘biu Zdr¢j, a Don Kichot pojecha’ stacj‘ dalej. Wraca’em do domu.

EZAKO„CZENIEF

	Tak naprawd‘, to tej imprezy nie da si‘ tak po prostu opisa. Opisa’em
tylko to, co umia’em, oraz to, co zapami‘ta’em. Nikt chyba nie potrafi’by
odda atmosfery, jaka tam panowa’a. By’o po prostu zajebižcie. Myžl‘, §e
przy okazji (a okazja mo§e si‘ nadarzy) zorganizuje si‘ lepsz† imprez‘,
na kt¢r† zwali si‘ du§o wi‘cej os¢b. Po co czeka do C-Party? Zobaczymy!
W tej sprawie prosz‘ o kontaktowanie si‘ ze mn†.

EPS.F Odby’a si‘ ju§ impreza w Pile, ale opisze j† ktož inny. Czekam na
nast‘pn†
imprez‘, kt¢r† mo§e ktož zorganizuje.