A     Cyk na tacë i masz Ducha/Ronsia
²                           CYK NA TACË I MASZ DUCHA.
 ³                         xXxXxXxXxXxXxXxXxXxXxXxXxXx

¹   Wraz  z  nadejôciem  wiosny do licznych parafii przybywa biskup, by udzieliê
dobrym  parafianom  sakramentu  bierzmowania.  Normalny rytm ûycia parafialnego
oûywia sië wtedy i podnosi skala Dobra i Zîa.

²   Z  powodu  rozlegîoôci diecezji biskupi nie zdâûâ kaûdego roku bierzmowaê po
wszystkich  parafiach,  co  ich  bardzo niepokoi,  gdyû  wiadomo - uwiodâ mniej
naiwnych  owieczek.   Dobrych  i  tych  zîych.   Subiektywizm  etyczny twierdzi
bowiem,  ûe  jeôli  owieczka posiada cechë dobra lub cechë zîa, to posiada jâ w
zaleûnoôci  od  jakiegoô  podmiotu.   Konkretnie  -  biletu  emitowanego  przez
Narodowy  Bank  Polski.  Wiadomo - Dobra owieczka posiada wiele takich biletów,
Zîa  ich  nie  posiada,  albo posiada i skâpi.  Bez tego lub podobnego podmiotu
owieczka  nie  byîaby  ani  dobra,  ani  zîa.   Przyjemnoôê biskupa nie miaîaby
wartoôci dodatniej ani przykroôê wartoôci ujemnej.

¹   Tego  rodzaju  rozwaûania  prowadzâ  do  uznania,  ûe biskup przybywajâcy do
parafii  na  bierzmowanie, nie przybywa z próûnymi rëkami.  Niesie w nich pustâ
tacë.   Liczy  -  i  sîusznie  -  ûe  taca ta zapeîni sië.  Takie obliczenia sâ
zupeînie  proste i wcale nie sâ nowe, gdyû Koôcióî Katolicki specjalizuje sië w
takiej matematyce od setek lat.

²   Poza  tym,  bierzmowanie  wyposaûa  owieczkë  w dary Ducha.  Ono sprawia, ûe
bierzmowany  staje  sië  jednym z tych, którzy ujrzâ Ôwiatîoôê.  Duch jednak na
tym  darze nie poprzestaje.  Daje jeszcze siedem innych:  mâdroôê, rozum, radë,
mëstwo, wiedzë, poboûnoôê, bojaúï.

¹   Zwykîy  czîowiek  moûe  o  tych  cechach  pomarzyê.  W zwykîym czîowieku nie
mieszka  Duch wraz z Ojcem i Synem.  Gdzie dopiero sam pan biskup zbliûy sië do
takiego.

²   Nic  nie  szkodzi,  ûe  Ducha  otrzymaî bierzmowany juû  na chrzcie, podobno
ôwietym.    Bierzmowanie  jest  dalszym  etapem  ciâgîoôci  i  rozwoju  procesu
uôwiëcania.   To dîugi i bolesny proces, wiëc nie kaûdy decyduje sië poddaê sië
zabiegowi.   Nikt  teû  nie udowodniî, ûe ôwiëtoôê jest Dobra.  Istnieje bowiem
jakaô  powszechna  natura  wszystkich  istot  ôwiadomych,  ûe  istniejâ wspólne
wszystkim  jednostkom  potrzeby  i pragnienia lub uczucia albo sâdy.  Fakty nie
potwierdzajâ  jednak  tej  powszechnoôci.   I  powszechnoôê  ta  nie jest wcale
potrzebna  do  wyjaônienia  subiektywnej  natury  Dobra i Zîa.  Wystarczy, ûe w
îonie  jakiejô  grupy  spoîecznej wiëkszoôê wydaje jakiô sâd, wystarcza, ûe coô
odpowiada wiëkszoôci.  I to wîaônie jest Dobre.

¹   Gdybyôcie  mieli  jakieô  wâtpliwoôci,  wejdúcie  (tylko  wytrzyjcie buty) w
kontakt  z ksiëdzem uczâcym religii, który po otrzymaniu od was "co îaska" (bez
tego  nie  bëdzie  z  wami  gadaî)  wyjaôni w sposób bez wâtpienia wyczerpujâcy
interesujâce was kwestie.

 ²                                                    Za zupeînâ darmochë
  ³                                                          RONSIA
¶