Alles over de Framemachine - deel 1 -
 """""""""""""""""""""""""""""""""""""

 De Frame-machine is een produkt van de Duitse firma Electronic Design,
 een bedrijf dat inmiddels bekend staat om de kwalitatief goede produkten
 die ze afleveren, zeker daar waar het gaat om de combinatie Video &
 computer. Bekende andere produkten van hen zijn o.a: YC-genlock, Sirius
 genlock, Video converter, Neptun genlock en Framestore digitizer.
 De Framemachine en de Framestore zijn 2 produkten die erg op elkaar 
 lijken, beide zijn digitizers en zelfs de menuopbouw van het bij de
 digitizer behorende software lijkt erg veel op elkaar. Het grote verschil
 tussen beide digitizers is het het feit dat de Framestore een extern
 kastje is dat achter op de Amiga wordt aangesloten en de Framemachine een
 inbouwkaart is die we in een Amiga 2000, 3000 of 4000 kunnen plaatsen.
 De laatste kan daardoor veel en veel sneller werken dan de Framestore,
 die afhankelijk is van de snelheid waarmee gegevens via de poort kunnen
 worden doorgegeven. De framemachine is een lange kaart die in het Zorro-
 III slot gestoken dient te worden of op het Zorro II slot van een Amiga
 2000. Bij deze laatste moeten eveneens een bijgeleverd adapterkabeltje
 aangesloten worden aan de Denise chip. Wij hebben de kaart in onze 4000
 zitten. Het inbouwen geeft op zich geen problemen; wel is het zo dat de
 kaart nogal laag zit waardoor je bij het aanbrengen het idee hebt dat
 hij je geheugenbankjes raakt. Dat is nog net niet zo, maar de ruimte
 is wel erg krap gehouden. Nu we het toch over krap hebben, het Zorro III
 slot in de A4000 is lekker strak. Dat is fijn, want op die manier zal
 de kaart nooit van zijn plaats komen. Vervelender is echter dat je met
 het zweet op je voorhoofd, alle goden vervloekend probeert om de kaart in
 het slot te krijgen. In ons geval zijn we daar een dikke 20 minuten mee
 bezig geweest en moest er bijna grof geweld aan te pas komen. Maar
 uiteindelijk geeft de kaart mee en is hij geinstalleerd. Vervolgens de
 computer aanzetten en dan tot je grote genoegen zien dat de Workbench 
 normaal op het scherm verschijnt. Vervolgens is het de beurt aan de
 software, bij de kaart worden een tweetal diskettes meegeleverd met de
 bij de kaart behorende digitizer software en het installeren daarvan is 
 werkelijk een fluitje van een vijfde stuiver. Op de kaart bevinden zich
 een tweetal aansluitingen voor inkomende videosignalen; eentje voor
 Composiet video (het gewone VHS signaal) en eentje voor het YC-video signaal
 (gebruikt voor SVHS e.d), verder een 23 polige RGB monitor uitgang die
 echter alleen te gebruiken is als er op de Framemachine ook een Prism kaart
 aanwezig is (waarover straks meer). Verder bemerkt u op de kaart een 
 aansluiting die ons in eerste instantie niet echt bekend voorkwam, en ook
 niet gebruikt hoefde te worden. Het gaat hier om een 8 polige mini-DIN
 bus die voor toekomstige uitbreidingen bedoeld lijkt te zijn.

 Om te kijken of e.e.a ook naar behoren werkte hebben we de kaart aangesloten
 op een Videorecorder (Blaupunkt RTV-950), een video met YC-mogelijkheid
 die we prompt kozen omdat de beeldkwaliteit sowieso een stuk beter is dan 
 het gewone VHS signaal. De kaart verbonden we met een 1084 monitor en
 op de 4000 hadden we gewoon onze 1960 monitor aangesloten staan. Het
 opstarten van de software was vervolgens zo gebeurt. Er verschijnt een 
 kaal zwart scherm met een menubalk. In de menubalk vonden we een 4 tal 
 dropdown menu's Projekt, Image, Frame machine en Prism. Voordat de 
 software echt gebruikt kan gaan worden moeten eerst de Preferences juist
 ingestelt worden. Daarin geven we aan wat voor soort video signaal er
 ontvangen wordt, of we een PAL of NTSC beeld willen vervaardigen en of
 de signalen afkomstig zijn van een televisie of een videorecorder. Laat
 u trouwens niet in de war brengen, duitsers zijn nu eenmaal altijd wat
 eigenwijs, de term FBAS is niets anders dan het Engelse CVBS. Als laatste
 hebt u de mogelijkheid om de preview grootte van het scherm aan te geven.
 In de praktijk vonden wij het formaat 640X256 het prettigst om te werken.
 In hetzelfde menu komt u ook een mogelijkheid tegen om AREXX aan te roepen.
 Echter, nergens in het handboek komt voor waarvoor u dat in dit geval
 zou kunnen gebruiken, ook worden er geen voorbeeldscripts meegeleverd.
 Arexx kunt u bij dit programma dus gewoon laten zitten.
 Onder het IMAGE menu vindt u de mogelijkheid om het formaat in te stellen
 met SIZE. U kunt daarbij kiezen uit Hires/Lores, Lace/Nonlace, PAL/
 NTSC, Overscan/Standard, Kleur/zwartw-wit, Dithering, kleuren tussen
 2 en 256 en een HAM8 mogelijkheid. 

 Wie zich een Framemachine aanschaft heeft de mogelijkheid daar meteen een
 Prism 24 kaart bij te kopen die op de Framemachine geklikt zit. Met deze
 kaart kunt u real-time in 24 bit digitalizeren en dat beeld meteen op de
 op de Framemachine aangesloten monitor bekijken. Wanneer u de Prism wilt
 gebruiken dient u dat wel eerst even aan de software mee te delen. Daartoe 
 dient u PPREF op te starten.

 Wanneer de software is geinstalleerd, de kaart op de videobron is aangesloten
 en e.e.a in werking is wordt het tijd om te kijken tot welke prestaties 
 de kaart in staat is. Wanneer u op PREVIEW klikt verschijnt er een zwart-
 beeld van de gegevens zoals die door de recorder naar buiten worden 
 gestuurd, met andere woorden, u ziet op de monitor een zwart-wit uitgave
 van de film. Via de Prism 24 en een tweede monitor kunt u deze beelden
 ook in kleur bekijken. Op het moment dat u de linkermuisknop indrukt 
 zal het beeld van dat ogenblik bevroren en gedigitaliseerd worden in de
 door u ingegeven waardes qua kleuren, resolutie enz. De kwaliteit van
 de aldus gemaakte platen is bijzonder goed te noemen. Zeker bij het
 gebruik van een YC-signaal is de plaat qua kwaliteit exact het zelfde als
 het geboden videobeeld. Wanneer we het plaatje ook nog eens laten 
 ditheren wordt het helemaal fraai. Dat ditheren gaat overigens i.t.t andere
 digitizers bij de Framemachine bijzonder snel. De kleuren die de
 Framemachine gebruikt zijn in overeenstemming met het orgineel, met 
 soepele kleurovergangen. De helderheid, contrast e.d kunnen eventueel
 binnen de software nog eens apart ingesteld worden. Handig in de software
 zijn de mogelijkheden om te de-interlacen, dat kan op 2 verschillende
 manieren. Wanneer u een beeld digitaliseert van b.v iemand die op de 
 film snel zijn hand heen en weer beweegt, dat zal die beweging op de
 plaat zichtbaar zijn en hinderlijk overkomen, in principe hebt u op dat
 ogenblik ook eigenlijk 2 beelden in een keer gedigitaliseerd. Via Scan
 Double of Interpolate kunt u dat herstellen waardoor er een keurig rustige
 plaat ontstaat. Wanneer de plaat naar onze zin is kunnen we hem via de
 SAVE optie naar disk schrijven in IFF formaat of met SAVE 24 naar IFF24,
 RGB8 en YUVN. Misschien wilt u het plaatje wel meteen vanuit de software
 uitprinten, dat kan, bij het maken van deze keuze verschijnt er een 
 speciaal menu waarin u een aantal zaken m.bt kleur, zwart-wit, positief/
 negatief, Anti-Alias enz. kunt instellen.