Notorious was B.I.G.                                                     Notorious B. I. G. - byî  jednym      z       najwiëkszych  nowojorskich  raperów  lat  90.,  czîowiekiem o wielkim  talencie.  Doskonale  czuî  rytm  podkîadów  muzycznych, nie  baî  sië  bawiê  sîowami  i   ich   kombinacjami,  przede wszystkim  zaô  obdarzony  byî    niesamowitym     talentem  obrazowego opowiadania historii.  Miaî wszystko czego  potrzebowaî  raper  by  zaistnieê  nie  tylko  w caîym Nowym Jorku,  ale  i  na  ôwiecie:   wyglâd   i    posturë  prawdziwego  mafioso,  gîos   na  tyle hipnotyzujâcy  by  nakîoniê  ludzi do kupna swoich pîyt  oraz  ûyciorys prawdziwego gangsta.             I  rzeczywiôcie  -  staî  sië sîawny. Jego pierwszy  album  "Ready To Die" sprzedaî sië w  2  milionach   egzemplarzy.   Biggy  wciela sië w nim  nie  w  postaê  podrzëdnego     dealera      czy  zîodziejaszka,              lecz  w      prawdziwego,       dobrze  ustawionego    mafioso,    który  rzâdzi   dzielnicâ.   Wyobraúnia  Biggiego     wykraczaîa     poza  podwórko,  na  którym  sië  pije  browary,    obrabia    frajerów,  a opuszcza sië tylko  na  chwilë  ûeby postrzelaê z  samochodu  do  gangsterów     z      sâsiedniej  dzielnicy.     On      opowiadaî  o budowaniu prawdziwego imperium  przestëpczego.                            Muzyczna  strona   pîyty  jest w porzâdku,  chociaû  moûna  sië do niej przyczepiê. O ile DJ  Premier oddaî Biggiemu doskonaîy  podkîad             wykorzystany  w  Unbelivable,  Lord   Finesse,  trochë           niewykorzystany  w Suicidal Thoughts, a  Easy  Mo  Bee  szeôê   charakterystycznych  dla  niego  produkcji   (w   tym  fenomenalny   The    What)    to  pozostali            producenci,  szczególnie Sean "Puffy"  Combs,  dali plamë. Ich podkîady sâ maîo  twórcze, nie oryginalne, czasami  nawet irytujâce (Respect z Dianâ  King!!!). Jednak "Ready To  Die"  podobaî  sië.  Choê  pîyta   nie  zostaîa ôwietnie  wyprodukowana,  podkîady nie  bîyszczaîy  nowymi  pomysîami,  raper   nie   ôpiewa  z charyzmâ,  która  sprawia,  ûe  z chëciâ wracamy do jego nagraï,  naleûy jâ  zaliczyê  do  ôcisîej  klasyki. Zawdziëczaê temu  moûna  doskonaîâ    równowagë    miëdzy  elementami prawdziwego  hip-hopu  akomercyjnym     rapem.     (Nie  wiedziaîem,    ûe    rap    jest  komercyjny,   a   hip-hop    nie  -Swonyo.) Dlatego na  "Ready  To  Die" mamy zarówno  hardcore'owe,  ostre   kawaîki    (The    What,  Unbelivable),   jak   i   utwory  nadajâce   sië   wyîâcznie    na  imprezy (Big Poppa,  Juicy).  Na  pîycie   sâ    teû    kompozycje  z rymami o  powaûnych  rzeczach,  dobre  do  sîuchania  w   kaûdej  sytuacji   (Evryday   Struggle).  Jednâ  z  najwaûniejszych   cech  albumu jest wrëcz filmowy sposób  jakim operuje Biggy  opowiadajâc  o ûyciu czarnych dzielnic Nowego  Jorku.                                    Jednak pîyta nie  bëdzie  podobaê  sië  wszystkim.  O  ile  sîowa   i   rymy   skîadane   sâ  ôwietnie   to    jednak    treôê  niektórych  utworów   pozbawiona  jest gîëbi  i  wiëkszego  sensu.  Chodzi tu o dziesiâtki  szybkich  kobiet, z którymi sypiaî,  litry  luksusowego   szampana,    który  zostaî przez niego  wypity  oraz  kilogramy  wypalonej  marihuany.  To chyba  jedna  z  najwiëkszych  wad     tej     pîyty,     która  prawdopodobnie  bëdzie  sîuchana  przez prawdziwych fanów hip-hopu  (w  szczególnoôci  przez   fanów  Notoriousa) jeszcze przez  dîugi  czas.                                     Biggy byî  takûe  twórcâ  nowego  jëzyka  oraz  stylu  tak  czësto   i   chëtnie   uûywanego  w utworach takich  artystów  jak  Jay-Z,  Raekwon  z  Wutang  Clan  i Nas. Widaê takûe w ich clipach  tradycyjny dla Notoriousa sposób  ubierania sië bohaterów,  miëkkâ  jazdë  samochodem  marki  Lexus.  (Co     to      jest      miëkka  jazda?-Swonyo)  Jednak   róûnica  miëdzy nim a  jego  naôladowcami  jest  znaczâca.  Nie  musiaî  on  fabrykowaê swojej  gangsterskiej  biografii.  To  wîaônie   realne  wydarzenia  z  jego  ûycia  byîy  fundamentem jego  sztuki.  Album  "Ready To  Die"  uczyniî  B.  I.  G.'a wielkim, bogatym i  sîawnym  raperem.                                  W 1995 roku magazyn  The  Source przyznaî  mu  nagrody  aû  w  czterech  kategoriach:   nowy  artysta roku - solo, album roku,  tekôciarz    roku,     wykonawca  koncertowy roku.  Nastâpiî  jego  czas. Czas Notoriousa B. I. G.            Prawie       natychmiast  zaczâî  wspóîpracowaê  z  takimi  artystami jak Supercat, Mc Lyte,  Total,    Many     J.     Blige.  Równoczeônie  rozpoczâî   budowë  hip-hopowego imperium produkujâc  pîyty swoich ziomków, z  których  najbardziej zasîynëîa JUNIOR  M.  A. F. I. A.. Wszystkie produkcje  wychodzâce   spod   jego    rëki  odnisîy     ogromny      sukces,  sprzedajâc sië îâcznie w  piëciu  milionach egzemplarzy.  Umocniîo  to jego pozycjë w show  biznesie  oraz  daîo  ogromnâ  liczbë  zer  stojâcych za pierwszâ  cyfrâ  na  jego rachunku  bankowym.  Jednak  pieniâdze szczëôcia nie dajâ, za  to z pewnoôciâ deprawujâ.          C.D.N. w DF#2             HooVER