Czerwone Gitary - teksty piosenek z nowego albumu


muzyka: Jerzy  Skrzypczyk
 słowa: Janusz   Kondratowicz

Tańczyła  jedno  lato
Am  G    E		    Am
Popatrz, sznur błyszczących aut -
F	      B7	  E
Ten sezon się nie zaczął źle. 
Am	 E		 Am
Popatrz, wiatr leciutko drży,
F		  C	 E
Jak gdyby chciał otulić mnie.
Am  G	 E	   	Am
Wolno, wchodzę w ciepłą noc,
F		B7     E
Barwniejszą niż ocean snu.
Am  G  E		Am    F		 Am  E  Am
Tylko, serce jest, jak cierń, bo jej już nie ma tu.
	     Am
	Ref. Tańczyła jedno lato -
	   	E
	     Błękitny motyl plaż,
		 E7
	     Tak blisko była nieba,
		Am
	     Że dotykała gwiazd. 
		Am
             Maskotka moich myśli,
		E
	     Nadmorski, rajski ptak -
	     F   E    F  E  F  E      Am
	     Powiedz, czemu kocham ją tak. 
Am   G    A	     Am
Popatrz, instrumenty śpią,
F	       B7	E
Choć gramy już od kilku dni.
Am   G   E	      Am
Popatrz, życie to nie sen,
F		    C
Lecz mnie się wciąż ten koncert śni.
Am G E7		     Am
Może cud się zdarzył raz -
F		  B7         E
Jak słodki grzech po ciężkim dniu. 
Am  G   E	   Am    F	   Am  E   Am
Jestem, ale nie ma mnie, bo nie ma jej już tu.
	     Am
	Ref. Tańczyła jedno lato -
	   	E
	     Błękitny motyl plaż,
		 E7
	     Tak blisko była nieba,
		Am
	     Że dotykała gwiazd. 
		Am
             Maskotka moich myśli,
		E
	     Nadmorski, rajski ptak -
	     F   E    F  E  F  E      Am
	     Powiedz, czemu kocham ją tak.

KOMENTARZ:
Ile wtedy mieliśmy lat? Dwadzieścia, dwadzieścia parę? Przyjeżdżaliśmy do letniego Sopotu, by tu, w "Non-Stopie" posłuchać piosenek, których nie mogliśmy usłyszeć w radio. To był czas wspaniałych, kochających życie dziewczyn i kochających te dziewczyny chłopaków. I były jeszcze czyste plaże, na których dojrzewało letnie słońce, była muzyka, była miłość. Gdzie odeszły te obrazy? Gdzie my sami z tamtych lat? Jak bardzo zmieniliśmy się, goniąc swoje przeznaczenie i wpadając w rutynę tak nieromantycznego świata dorosłych. Nie opisałem tego wtedy w żadnym tekście pisanym dla Czerwonych Gitar. Więc piszę dziś - może z większym dystansem, ale wciąż niepoprawnym sercem 20-letniego romantyka.

Janusz Kondratowicz