| Brat Aleksandra. Studiował w Warszawie
w Klasie Rysunkowej i u Juliusza Kossaka oraz w Monachium (w akademii sztuk
pięknych i w atelier F. Adama), gdzie przebywał od 1867. Był czołową postacią
polskiego środowiska artystycznego tamże. Malował typowo polskie pejzaże
oraz sceny figuralne w tle pejzażowym, sceny wojskowe (m.in. powstańcze),
kostiumowe (z polowań w strojach z XVIII wieku) i obyczajowe z życia małych
miasteczek polskich.
Ważną grupę stanowią obrazy związane z tematyką powstania styczniowego, w których Gierymski (uczestnik walk) stworzył inną, niż Artur Grottger, wizję artystyczą, opartą na realnych przeżyciach i obserwacji. Maksymilian Gierymski zdobył szybko uznanie krytyki zagranicznej. Wywarł wpływ na kierunek rozwoju malarstwa polskiego, zwłaszcza na twórczość Józefa Chełmońskiego i Stanisława Witkiewicza (także na poglądy estetyczne) oraz brata, Aleksandra. Obrazy: Pogrzeb w małym miasteczku (1868), Patrol powstańczy (1872-73), wyjazdy i powroty z polowań (1871-72 i 1874). |
(Encyklopedia Powszechna PWN, Warszawa 1974)
|
|
|
|
