"Branūa" Ekologiczna na FIP-ie Piotr Giliļski  "BRANŪA" EKOLOGICZNA NA FIP-IE  Frekwencja na warsztacie branūy ekologicznej potwierdziīa niestety wczeōniejsze obawy co do znikomego zainteresowania ekologicznych organizacji pozarzādowych pracami przygotowawczymi do FIP-u ogólnopolskiego. W spotkaniu wziėīy udziaī dwie osoby. Nikīe zaangaūowanie ekologów wynika przede wszystkim z faktu, iū w polskim ruchu ekologicznym idea ogólnopolskich spotkaļ organizacji pozarzādowych realizowana jest juū od marca roku 1989. Od kilku lat doroczne spotkania ruchów i organizacji ekologicznych odbywajā siė na przeīomie kwietnia i maja w miejscowoōci Kolumna pod Īodziā. W ostatnich latach zachodzā w polskim ruchu ekologicznym równieū inne zjawiska i inicjatywy o charakterze informacyjno-koordynacyjnym, takie na przykīad jak: budowa Sieci Regionalnych Biur Informacji Ekologicznej (tzw. "Zielona Sieź"), funkcjonowanie Regionalnych Oōrodków Edukacji Ekologicznej, program stworzenia ekologicznej sieci komputerowej, nieformalne porozumienia sponsorów branūy ekologicznej, proces opracowywania programu wspóīpracy organizacji pozarzādowych z ministerstwem ochrony ōrodowiska, Projekt "Lobby Facility" dla ruchu ekologicznego (czyli biura informacyjnego uīatwiajācego lobbying parlamentarny i administracyjny) itp. Wszystkie te inicjatywy (a przede wszystkim spotkania w Kolumnie) peīniā dla organizacji ekologicznych rolė swoistych "FIP-ów" ekologicznych - stād wīaōnie wynika niewielkie zainteresowanie ekologów dublowaniem funkcji realizowanych wewnātrz sektora przez instytucje "zewnėtrzne". Dodatkowymi czynnikami osīabiajācymi frekwencjė na warsztacie ekologicznym byīo równieū szczególne nasilenie róūnorakich ogólnopolskich spotkaļ liderów ruchu w ostatnim okresie (w samym tylko czerwcu naliczyīem osiem ogólnopolskich imprez ekologicznych, angaūujācych liderów ruchu - nie liczāc faktu sezonowej intensyfikacji naturalnych dziaīaļ kampanijnych i programowych organizacji ekologicznych) oraz niefortunna zbieūnoōź terminu seminarium z targami ekologicznymi Eko Media, które odbywaīy siė w tym samym czasie w Warszawie (wielu przedstawicieli organizacji ekologicznych dotarīa na konferencjė dopiero po wizycie na targach). Dlatego teū warsztat ekologiczny kontynuowany byī jeszcze w trakcie seminarium w sposób nieformalny w gronie kilku spóśnionych ekologów. Dyskusja w branūy ekologicznej dotyczyīa przede wszystkim trzech zagadnieļ: * tekstu 1000 sīów; * prezentacji branūy ekologicznej na FIP-e ogólnopolskim * oraz wspólnych "obszarów interesów" ruchu ekologicznego i caīego trzeciego sektora w Polsce. Istniejācy, opracowany przez Macieja Kozakiewicza na podstawie ksiāūki mojego autorstwa(*), tekst 1000 sīów branūy ekologicznej wymaga niewielkiego poszerzenia o czėōź problematycznā, w której przedstawione byīyby podstawowe procesy rozwojowe, kīopoty i trudnoōci ruchu ekologicznego w Polsce, a takūe kierunki dyskusji w ruchu i jego zasadnicze dylematy. Wōród podstawowych kwestii wymagajācych szerszego omówienia znajdujā siė m.in.: kīopoty z "jakoōciā i iloōciā" liderów organizacji ekologicznych; niechėź ōrodowisk proekologicznych do profesjonalnego rozwoju czīonkostwa, poszerzania bezpoōredniego zaplecza spoīecznego organizacji, mobilizacji spoīecznej itp.; zwiāzana z tym ostatnim zjawiskiem tendencja do "zamykania siė" organizacji, kostnienia ruchu ekologicznego w gronie tych samych grup organizacji i liderów, a nawet oligarchizacji; coraz wiėksze i bardzo niebezpieczne rozmywanie siė toūsamoōciowe ruchu organizacji ekologicznych w Polsce (coraz wiėcej quangos, coraz wiėcej podszywajācych siė pod wartoōci ekologiczne pseudoekologów, wiele - czėsto wynikajācych z przyczyn pozamerytorycznych - ostrych konfliktów toūsamoōciowych w ramach ruchu); wreszcie wyraśnie zaostrzajāca siė w ostatnim okresie rywalizacja wewnātrz branūy ekologicznej i w obrėbie caīego sektora trzeciego (od dawna rywalizacja na polu ambicjonalnym, czėsto o podīoūu osobistym, zbyt czėsto wynikajāca z niekompetencji, zīej woli czy cech osobowoōciowych - od pewnego czasu coraz ostrzejsza rywalizacja o podīoūu finansowym). Zapobieganiu tym problemom w ruchu ekologicznym sīuūy szereg wspominanych wyūej inicjatyw "wewnātrzbranūowych" (spotkania, sieci, program przejrzystego systemu wspóīpracy z administracjā itp.). Ale mogā byź w tym równieū przydatne inicjatywy i zjawiska wystėpujāce w obrėbie caīego trzeciego sektora (np. udziaī w przygotowywaniu projektu ustawy o instytucjach poūytku publicznego , programy wspóīpracy organizacji pozarzādowych z wīadzami lokalnymi itp.). Projekt tekstu 1000 sīów wraz z informacjā o warszawskiej konferencji FIP opublikowany bėdzie w ZB, piōmie polskiego ruchu ekologicznego, co - mamy nadziejė - poszerzy dyskusjė na caīā "branūė". Prezentacja branūy ekologicznej na FIP-ie ogólnopolskim bėdzie siė oczywiōcie opieraź na programach i dziaīalnoōci poszczególnych organizacji. Chcielibyōmy jednak szczególnie zaznaczyź obecnoōź duūych, waūnych proekologicznych kampanii ogólnopolskich ("Dzikie Ūycie", "Teraz Wisīa", kampania opakowaļ, kampania antyspalarniowa, Miėdzymiastówka Rowerowa itp.), z których nie wszystkie zgīosiīy poczātkowo akces do FIP-u. W tym celu bezpoōrednio po czerwcowej konferencji przeprowadziīem rozmowy "zachėcajāco-mobilizujāce" z szefami bādś uczestnikami niektórych kampanii. Prezentacja ekologów powinna objāź równieū charakterystyczne dla tej branūy, wspominane wyūej inicjatywy i instytucje sieciowe oraz wspomagajāce (np. projekt "Kolumna 2000"). W tym celu podjėto analogiczne starania. Czėōź warsztatowo-edukacyjna FIP-u powinna w przypadku branūy ekologicznej koncentrowaź siė przede wszystkim na omówieniu wspólnych obszarów zainteresowaļ i interesów ruchu ekologicznego i trzeciego sektora. U podstaw wyboru tej wīaōnie problematyki leūy, oczywiōcie, chėź zainteresowania organizacji ekologicznych problematykā trzeciosektorowā, zwiāzana z przekonaniem, ūe integracja caīego sektora podnosi skutecznoōź dziaīaļ poszczególnych jego czėōci skīadowych, a wiėc branū i konkretnych organizacji. Dlatego teū warsztaty dla organizacji ekologicznych na FIP-e obejmowaź powinny nastėpujācā problematykė: * teoria i jėzyk (terminologia) trzeciego sektora w polskich warunkach kulturowo-spoīeczno-histo- rycznych; * regulacje prawne dotyczāce trzeciego sektora (np. ustawa o instytucjach poūytku publicznego); * problemy lobbyingu politycznego trzeciego sektora; * systemy kontaktów i programy wspóīpracy pomiėdzy trzecim sektorem (w tym ruchem ekologicznym) a administracjā centralnā, lokalnā, a takūe wīadzami samorzādowymi; * problemy infrastruktury ("twardej" i "miėkkiej") trzeciego sektora (charakter i profil dziaīania instytucji wspomagajācych, banki danych, sponsorzy, wiedza organizacyjna, prasa, instytucje sieciowe, karta etyczna sektora itp.).  Piotr Gliļski