19.03.1997.W-wa

                           KANION


Stali naprzeciwko  siebie  jak  dwaj
kowboje  z  jakûe  odlegîych  czasów
dziewiëtnastego wieku. Ûaden nie za-
mierzaî ustâpiê. Nie mógî  i  basta.
To byî pojedynek na  ômierê i ûycie.

Hue  spokojnie   lecz   zdecydowanie
uniósî do góry  rëkë. Ramië mu lekko
drûaîo; dîoï pociîa sië pod  siedmio
kilogramowym  ciëûarem   najnowszego
P-54@  najlepszej  broni  próûniowej
dostëpnej w tej czëôci  galaktyki@  
a moûe nawet w caîym kosmosie. Skórë
delikatnie  przyciskaî  mu  trzywar-
stwowy skafander "Vionda" - zakupio-
ny  spacjalnie na të  okazjë  -  do-
kîadnie filtrujâcy zabójcze  promie-
nie omega 14.

Sceneria wprost wymarzona na të nie-
bezpiecznâ walkë. Byli na pîaskowyûu
ponad czerwonym na skutek  napromie-
niowania kanionem. Za  plecami  dwu-
dziestotrzyletniego Ziemianina  roz-
poôcieraîy sië jaskrawe mury  Sjente
Mendlino@ Brazilia.

Tymczasem Hue  wyprostowany  mierzyî
w bezksztaîtnâ@ rozlewajâcâ sië bry-
îë przezroczystej jak brylantyna ma-
terii struktury molekularnej typu  g
8  stanowiâcej    jego  przeciwnika.
Chîopak przypomniaî  sobie  dziwne  
przyczyny dla których  miaî  stoczyê
walkë z mieszkaïcem    tak  odlegîej
planety jak Steniel w systemie  Yog-
gyth.  Wplâtaî sië w to bagno i  nie
byîo juû ucieczki. "Nie ma  sië cze-
go baê" - wyszeptaî sam  do  siebie.
Na gîos dodaî  z przekonaniem: "Jes-
teô mój!"

Nacisnâî  spust.  Z  lufy   poleciaî
strumieï materii zamienionej w próû-
nië. W ten sposób  powstaî  wir  po-
wietrzny@ który mógî za jednym zama-
chem zmieôê z powierzchni Ziemi  dwa
kilometry kwadratowe staîego gruntu.
Tak teû sië staîo@ gdyû Hue  chybiî.
Potëûny wybuch wytrâciî go z  równo-
wagi. Nie na tyle jednak@  ûeby  nie
uskoczyê przed seriâ  z  grawitatora
kosmity.   Salwa   poleciaîa   dalej
i uderzyîa w mury. Nic sië nie  sta-
îo@ gdyû nic nie mogîo sië staê. By-
îy zabezpieczone.  Praktycznie  nie-
zniszczalne.

Hue ostrzelaî przybysza z  radiopul-
satora i zapëdziî go w  kozi  róg  -
sam koniec cypla@ którym koïczyî sië
pîaskowyû. Wyjâî kanuxer i  staî  na
przeciwko Steniela.  Laserem  odciaî
kawaî gruntu na  którym  staî  Obcy.
Zrobiî to tak@ ûe tamten miaî kilka-
naôcie metrów kwadratowych aby  mógî
sië poruszaê.

Byîo tylko kwestiâ sekund nim  prze-
ciwnik spadnie wraz ze sporym  zapa-
sem ziemi w bezdenny kanion. Triumf.
Caîkowity.

Czîowiek staî dumnie patrzâc  z  de-
terminacjâ w  coô@ co  do  zîudzenia
przypominaîo oczy i znajdowaîo sië  
w  dolnej  czëôci   "ciaîa"   wroga.
Uômiechnâî sië z politowaniem.

W tamtym momencie zdarzyîa sië rzecz
dziwna@ bo  oto pokonany kosmita wy-
konaî nieznaczny  ruch  "rëkâ".  Coô
pod ziemiâ i  za  miastem  zahuczaîo
donoônie  i  przesunëîo  sië.  Cypel
Steniela wisiaî w powietrzu nieporu-
szony. Caîy  pîaskowyû  nagle  zawyî
i Sjente Mendlino  runëîo wraz z Hu-
e`em w dóî...

"Draï!" wrzasnâî Hue bo oto na ekra-
nie ujrzaî  swoje poharatane@ zbesz-
tane z pyîem kanionu zwîoki i  wiel-
ki@ czarny napis: GAME OVER

               BuLLeT/RaInBoW DeSiGn