@DATABASE Hoofdmenu @Index INDEXNODE @diskette voor het 5 jarig bestaan van de AGGF © @auteur Bruno de Klerk 1998, Blija @ver. 98.1 @NODE MAIN Hoofdmenu "Hoofdmenu" A M I G A GEBRUIKERS GROEP F R I E S L A N D --------------------------------------------- Jubileumdiskette November 1998 Op deze diskette hebben we de uitgebreide tekst opgenomen die te vinden is in de speciale jubileum uitgave van de Nieuwsbrief. U kunt hier in een kort bestek de geschiedenis lezen van de AGGF. Maar u kunt deze geschiedenis ook herkennen in een, door Arnold Spruijt gemaakt en door Willem Bijma getekend, spel. Het spel kunt u direct van deze diskette spelen. @{" De geschiedenis in woord " LINK ges} @{" De geschiedenis in spelvorm AGA " system "run df0:spel/amigaspelAGA"} Voor de Amiga 1200 en 4000 @{" De geschiedenis in spelvorm Non -AGA " system "run df0:spel/amigaspel"} Voor de Amiga 500, 600, 2000 en 3000 @ENDNODE @NODE ges "de geschiedenis van de AGGF " Bij het vijfjarig bestaan van de Amiga Gebruikers Groep Friesland hoort ook een moment van even stilstaan bij het verleden van de groep. Het op een rijtje zetten van wat er tot nu toe gedaan is kan ook duidelijk maken wat er in de toekomst nog moet gebeuren. Onderstaande 'geschiedschrijving' is niet alleen bedoeld als een overzicht van gedane zaken, maar vooral ook een stimulans om enthousiast door te gaan. De tekst is onderverdeeld in viertien onderdelen. 1. @{" De Oprichting " LINK EEN} 2. @{" het Bestuur " LINK TWEE} 3. @{" Huisvesting " LINK DRIE} 4. @{" de Groei " LINK VIER} 5. @{" de Clubdagen " LINK VIJF} 6. @{" Themadagen " LINK ZES} 7. @{" Cursussen " LINK ZEVEN} 8. @{" het Clubblad " LINK ACHT} 9. @{" de Clubdiskette " LINK NEGEN} 10. @{" Samenwerking met derden " LINK TIEN} 11. @{" de Public Domain bak " LINK ELF} 12. @{" Publiciteit " LINK TWAALF} 13. @{" de Problemen van Amiga " LINK DERTIEN} 14. @{" de Toekomst " LINK VEERTIEN} @ENDNODE @NODE EEN 1. De oprichting De officiële oprichting van de AGGF is 27 november 1993. Dat was de datum van de eerste clubdag. Maar al in september van dat jaar waren Bruno de Klerk, John Versnel en Maria den Dulk bezig met de eerste opzet. De oprichting van zo'n groep was voor hun pure noodzaak. Bruno en Maria hadden in België gewoond en daar driftig gebruik gemaakt van de Amigagroep Flandria, en waren, toen zij in Friesland kwamen wonen ernstig onthand zonder deze hulp. John, hier gekomen vanuit de grote stad, wilde zijn Amiga creativiteit graag delen met andere Amiga-freaks. Dus al snel kwamen zij tot de conclusie dat er in Friesland ook maar iets moest komen als een Amigaclub. Na wat gesprekken, o.a. met de eigenaar Henk, van de ook nieuw gevestigde Amiga-winkel Barlage in Dokkum, werd besloten een poging te wagen. Persberichten gingen de deur uit, heel Friesland werd rondgereden met zelfgemaakte posters die opgehangen werden bij bibliotheken, buurt- en dorpshuizen, computer-winkels, enz. Er was een financieel plan gemaakt waaruit bleek dat we minimaal 15 leden nodig hadden om te kunnen draaien. Het streven was te komen tot een club van zo'n 20 á 25 leden, dit was financieel een goede basis maar ook nog te overzien wat organisatie betreft. Na vele positieve reacties werd besloten nog twee personen, Arjan Bakker en Herman Hollander, te vragen om mee te doen aan het organiseren van de eerste kennismakingsdag van de toen nog;" Amiga Gebruikers Groep Noord Friesland". Deze dag werd dus gehouden op 27 november in de Lantaarn te Dokkum. @ENDNODE @NODE TWEE 2. Het bestuur Nog voor de oprichting van de club werd besloten het bestuur een niet te zware vorm mee te geven. Het geheel moest een beetje losjes blijven. Zeker met zo'n kleine groep als wij voor ogen hadden, 20 á 25 leden, moest het mogelijk zijn dat iedereen mee zou doen aan besluitvorming en beslissingen. We zijn er nog steeds trots op dat we deze informele vorm hebben kunnen volhouden. Bestuursvergaderingen zijn meer inloop-avonden voor mensen die zich betrokken voelen bij de club, en iedereen die dan aanwezig is beslist ook mee. In de vijf jaar van het bestaan van de club is er nog nooit een besluit genomen met stemmingen, maar altijd is er gepraat tot er een, tot ieders tevredenheid, besluit genomen kon worden. De jaarlijkse leden-vergaderingen zijn ook altijd zeer snel klaar, de formele zaken zijn meestal afgedaan in een klein kwartiertje (het record staat op 8 minuten). Het bestuur heeft de taken anders verdeeld dan een 'normaal' bestuur. De organisatie is niet zo ingewikkeld dat daar drie man voor nodig is, maar het besturen van een computerclub eist wel andere kwaliteiten. Zo is er een ledencontactman, iemand houdt zich bezig met de techniek, er is een bestuurslid die zich vooral richt op de cursussen en er is een lid belast met het bijhouden van hard- en software. De eerste bestuursleden waren: Bruno de Klerk, John Versnel, Maria den Dulk. En de twee leden die als eerste hadden gereageerd op de persberichten: Arjan Bakker en Herman Hollander. Na een jaar trokken Arjan en Herman zich om verschillende redenen terug uit het bestuur. In december 1994 kwamen Derk Weesjes en Sjoerd de Vries voor hen in de plaats. Bruno deed de coördinatie, John de cursussen en de PD, Maria de clubdagen, Derk werd de ledencontactman en Sjoerd zou zich bezig gaan houden met hardware. In juli 1995 werd het bestuur uitgebreid met de leden Alex Talsma en Evert Pool. Alex zou zich bezig houden met electronica-zaken en Evert zou zich bezig houden met de verdere techniek. In maart 1996 moet Alex wegens zijn drukke werk stoppen met z'n bestuurswerk. Voor hem in de plaats komt Marvin Droogsma het bestuur verrijken. Hij hield zich vooral bezig met de clubdiskette. Dit bestuur draait, met ondersteuning van veel actieve leden, de club naar volle tevredenheid van de leden, zo blijkt uit een in 1996 gehouden enquette, het bestuur krijgt een 7.7 van de leden. Eind 1997 moet Derk Weesjes stoppen met z'n bestuurswerk. Voor hem kwam Lejon Hamstra in de plaats. @ENDNODE @NODE DRIE 3. Huisvesting Omdat we starten als de Amiga-groep voor Noord Friesland, is de club gestart in Dokkum. We konden daar, door bemiddeling van Barlage Dokkum, beschikken over een achterzaaltje van Café de Lantaarn in Dokkum. Deze ruimte was geheel van het buitenlicht afgesloten, zodat onze eerste bijeenkomsten een wat duister karakter hadden. Ook de inrichting van de zaal was van een gezellige bruinheid. Als we na een dagje computeren weer het daglicht te zien kregen was de schok soms groot. De zaal was wat aan de kleine kant en de leden kwamen wel erg dicht bijelkaar te zitten en al snel kregen we ook te horen dat Dokkum toch wel erg uit de route lag. Veel leden kwamen ook met het openbaar vervoer en daar was het het cafe ook niet makkelijk mee te bereiken. Dus besloten we al in mei 1994 te verkassen naar Leeuwarden. De twee bestuursleden Arjan en Herman waren ook bestuurlijk betrokken bij het buurthuis van Cammingaburen, dus werd besloten voortaan daar de clubdagen te houden. Maar dit buurthuis, de "Lieuwe", was niet echt een succes. De zaal die we daar tot onze beschikking hadden was een zeer ruime lichte theaterzaal waar we makkelijk wel 200 Amiga's in kwijt konden. Maar de eerstvolgende clubdag kwamen er maar twee leden met hun Amigaatje onder de arm opdagen. Deze leden hadden dus alle ruimte, maar echt gezellig werd het niet. Maar vooral de verdere uitstraling van het clubhuis was niet prettig. De bar werd bediend door mensen die helemaal geen voeling hadden met computers, we moesten wachten tot 10 minuten voor 11 voordat we de zaal inmochten (we hadden het vanaf 11 uur gehuurd), en vanaf 16.45 werden we de deur weer uitgekeken. Dus direct na de zomerstop zijn we op zoek gegaan naar een andere plek voor de clubdagen. We konden terecht in buurthuis "Tjerk Hiddes". Het verschil van deze clubhuizen was zeer groot. Hier konden we zeer zelfstandig aan de gang. We konden zelf de bar doen, we hadden de sleutels zodat we aanvangstijd en sluitingstijd zelf konden bepalen, en we mochten gebruik maken van alle ruimten in het buurthuis. Zo konden we tijdens de clubdagen ook cursussen geven in de bestuursruimte. In dit kleine maar gezellige buurthuis hebben we lekker gedraaid. De sfeer was goed en de club groeide als kool. Op sommige clubdagen werd het wel wat vol en moesten we ook driftig van het biljart gebruik maken om alle amiga's kwijt te kunnen, maar iedereen was zeer tevreden over de ruimte. Het was dan ook vervelend te moeten horen dat het buurthuis ermee op ging houden. Problemen met de gemeente, en het niet kunnen vinden van vrijwilligers noopten het bestuur van de buurtvereniging het buurthuis te sluiten. Dus moesten wij in augustus 1996 weer op zoek naar een nieuw onderkomen voor de club. Na veel bellen, bekijken en onderhandelen kwamen we terecht in buurthuis Welgelegen. Alleen de naam al was bijna een reden om voor deze plek te kiezen. Maar in dit fraaie buurthuis konden we onder dezelfde kondities gebruik maken van de zalen. De ruimte was groter, we kregen eigen kasten zodat we niet steeds alle spullen mee hoefden te slepen en we kunnen ook nog beschikken over een prima subruimte. Het contact met het bestuur van het buurthuis is erg soepel en prettig. We kunnen prima afspraken maken en zij houden op alle fronten rekening met onze wensen. We hopen dan ook dat we nog lang gebruik kunnen blijven maken van deze lokatie. @ENDNODE @NODE VIER 4. De Groei De eerste opzet was een Amiga-groep voor Noord Friesland op te zetten, maar al snel bleek dat de leden uit geheel Friesland en soms nog verder kwamen. Al na twee maanden werd dan ook al besloten de naam te wijzigen in Amiga Gebruikers Groep Friesland. Deze verandering had tot gevolg dat we nu ook de rest van Friesland moesten gaan voorzien van postertjes en andere publiciteit. Maar al snel konden we merken dat dit wel gevolgen had, de club groeide gestaag. Van onze eerste opzet om door te groeien naar een club van 20 á 25 man kwam niet veel terecht, op de eerste dag kwamen er al een kleine 50 bezoekers en al na twee maanden zaten we op ons streefaantal leden en we bleven maar groeien. We waren op deze schatting gekomen na een klein onderzoekje naar andere 'Amiga only clubs' in Nederland. Het bleek dat zij allemaal zo rond dit aantal zaten, met hier en daar een uitschieter naar 100 leden. We zijn toen ook een aantal clubs gaan bezoeken om te bekijken hoe zij het deden, en toen werd dus ook duidelijk waar de uitschieters aan te wijten waren. Het waren alleen de copieerclubs die zo groot waren. Op bezoek bij één zo'n club, in Drente, zag het bij binnenkomst van de zaal helemaal paars. Op de lange tafels met wel 50 Amiga's stond op alle schermen een (waarschijnlijk ook illegale) versie van X-Copy te draaien. De taak van de bestuursleden was het uitgeven van de ruim aanwezige gekraakte software, zodat de 'leden' dit konden copieren. Ergens in een hoek waren ook nog wat serieuzere mensen bezig met andere zaken. We waren het er al snel over eens dat we dit niet als onze toekomst zagen, en we hebben dan ook al op de eerste clubdag besloten dat er geen gekraakte software gekopieerd mocht worden op de clubdagen, zeker toen we hoorden dat er een inval was geweest bij een Haagse computerclub, waar al de computers -tijdelijk- in beslag waren genomen. Onze club groeide in de loop der tijd tegen de klippen op. Als je de groei uit zou zetten in een grafiek zou je alleen maar een lijn omhoog zien. Gemiddeld kwamen er zo'n 25 leden per jaar bij, een aantal wat we in eerste instantie als totaal hadden ingeschat. Maar het is niet schokkend gegaan, de groei kon prima worden opgevangen zonder dat dit organisatorische problemen opleverde, het was voor de bestuursleden eerder een steeds weer verbazend aantal. De groei ging over de gehele Amigamarkt, van beginners tot profs. Wel merkten we dat steeds meer clubs in de omgeving ermee ophielden, de nieuwe leden kwamen soms van ver. Het aantal leden dat om de een of andere reden bedankten was ook gering. Daardoor is een trouw ledenbestand ontstaan, en zijn er bijvoorbeeld nog veel mensen lid die dit geworden zijn in het eerste jaar. @ENDNODE @NODE VIJF 5. De Clubdagen Al vanaf het eerste begin zijn de clubdagen één van de belangrijkste onderdelen geweest van de AGGF. Dit is immers het moment dat je de andere Amigagebruikers uit de omgeving kunt ontmoeten. Op deze clubdagen gebeurt er van alles. Leden werken rustig met hun Amiga, anderen zijn elkaar de fijnere kneepjes van programma's aan het uitleggen, er worden spellen gespeeld, en er liggen in ieder geval altijd wel een paar Amiga's open omdat er aan geknutseld moet worden. In het begin dachten we dat een openingstijd van 11 tot 16 uur wel voldoende zou zijn, maar de leden stonden steeds vroeger op de stoep en bleven steeds langer. Besloten is toen maar dat we voortaan open zouden zijn van 10 tot 17 uur. Er zijn leden die de hele dag aanwezig zijn, maar we zien ook vaak dat leden alleen een gedeelte van de dag komen. Maar over de hele dag zijn er wel leden aanwezig. Doordat we ook zelf 'de bar doen', is de opvang van nieuwe leden en belangstellenden meer vanzelfsprekkend, maar voor de verdere opvang en introductie is ook meestal de ledencontactman aanwezig. Op de clubdagen is ook altijd de clubshop open. Een paar tafels zijn gereserveerd voor het aanbieden van hard- en software door en voor de leden.Hier kunnen we tweedehands zaken vinden die de leden over hebben, van (originele) spelletjes tot complete systemen. Ook heeft Document House Leeuwarden (Sjoerd de Vries) meestal een paar tafels met (de nieuwste) handel. Verder is op de clubdagen ook altijd een grote leestafel aanwezig, hier kan men computerbladen, info over programma's enz. vinden. Op de clubdagen is ook de reparatiehoek open. Hier kan men gereedschap vinden om de nodige reparaties aan de Amiga uit te voeren, maar ook spullen om de Amiga een grote schoonmaakbeurt te geven, en diverse reparatie handboeken zijn in te zien. Dat de clubdagen gewaardeerd worden blijkt wel uit de teleurgestelde reacties toen er in de zomer van 1994 geen mogelijkheid was clubdagen te houden. Dit was een reden om in de clubdagloze zomer van 1994 een paar avonden bij Bruno thuis te houden. De laatste jaren is de zomer nog maar 6 weken clubdagloos. @ENDNODE @NODE ZES 6. Themadagen Vanaf het begin is er gekozen om de clubdagen van tijd tot tijd een thema mee te geven. De eerste themadag was in maart 1994. Het thema was 'werken met modems'. BBS Quotidian was gevraagd een demonstratie te geven, maar helaas de eerste themadag viel in het honderd omdat de meege- brachte huiscentrale niet wilde meewerken. Maar de telefoon-winkel in Dokkum hielp ons als reddende engel met het lenen van een telefooncentrale. Pech heeft ons wel veel achtervolgd op de themadagen. Met het thema 'werken met de nieuwe CD32' wilde de geleende nieuwe CD32 van Barlage niet werken, op de themadag over kleurenprinten wilde de door Xerox ter beschikking gestelde kleurenprinter niet samenwerken met de Amiga. Maar er waren ook positieve themadagen. De DRACO demonstratie was goed bezocht, verder hebben we goede themadagen gehad over internet, muziek, PowerPC, beeldbewerking, lightwave, videobewerking,enz. @ENDNODE @NODE ZEVEN 7. Cursussen Al in de eerste maanden van het bestaan van de club kwam regelmatig de vraag of er iets gedaan kon worden aan uitleg van de basiszaken van de Amiga. Vanaf oktober 1995 zijn we begonnen met de starterscursus. Deze cursus, met een Nederlandstalige uitleg van het besturingssysteem van de Amiga, werd druk bezocht. Er is er in principe één keer per jaar een starterscursus, maar in 1996 was de vraag zo groot dat er twee cursussen zijn gegeven. De cursussen werden gegeven op de gewone clubdagen in een aparte ruimte. Er werd 2 a 3 uur doorgewerkt. Verder is er een cursus LightWave geweest. Deze cursus werd in een andere lokatie gegeven op de vrijdagavonden. In deze lokatie is ook nog een muziekcursus gehouden. In de toekomst zal er een beginners- cursus gegeven gaan worden, waarin op een eenvoudige wijze uitleg wordt gegeven van een aantal basis-programma's, zoals tekstverwerken, tekenen en een eenvoudige database. In de nieuwsbrief stonden ook regelmatig cursussen, de langstlopende waren een cursus tekenen in CAD, en het gebruik van Internet. Deze cursussen werden geschreven door Daniel Kraus. @ENDNODE @NODE ACHT 8. Het clubblad. Vanaf januari 1994 verschijnt er een nieuwsbrief. Deze nieuwsbrief is uitgegroeid tot een volwaardig clubblad van 36 pagina's en zal zelfs vanaf januari 1999 gaan fungeren als een Nederlandstalig Amigablad, waar alle Amiga-gebruikers uit Nederland en België zich op kunnen abonneren. De eerste versie van de Nieuwsbrief was een enkel A4tje waar de leden in konden lezen wanneer er wat te doen was en welke leden er waren. Maar al snel ging het over in een A5 formaat boekje waar naast de clubinfo, ook infomatie te vinden was over de Amiga en wat er verder in de Amigawereld aan de hand was. De schrijvers van het eerste uur waren Bruno de Klerk en John Versnel. Het blad werd gekopieerd bij een kopieshop in Dokkum en het werd een kostbare zaak om teveel pagina's te maken. Daarom waren de eerste 6 nummers maar 8 pagina's. Maar vanaf 1995 mochten we -gratis- kopieren bij de werkgever van ons nieuwe bestuurslid Sjoerd de Vries, Rank Xerox te Leeuwarden. Het blad ging toen in stappen naar z'n huidige dikte van 36 á 40 pagina's per nummer. Er is nu een redactie van vier personen: Bruno de Klerk (eindredaktie en Vormgeving), Marvin Droogsma, John Versnel en Sjoerd de Vries. Sjoerd maakt ook nog steeds de vele kopieen, ondertussen zo'n 3000 per nummer. In het begin was het duidelijk dat de Nieuwsbrief gekopieerd werd, het was aan de kwaliteit af te lezen. Daarom zijn we steeds op zoek gegaan naar manieren om de kwaliteit te verbeteren. We waren dan ook zeer blij dat in oktober 1996 de drukkerij van ons lid Marchel de Boer, drukkerij Helmhout, uit Grootegast aanbod het blad -ook weer gratis- te zullen drukken. Het eerste gedrukte exemplaar rolde in december 1996 van de persen. Het blad was nu prima gedrukt, professioneel gebonden en gesneden. We konden nu ook met een gerust hart bedrijven aanschrijven of zij een advertentie wilden laten opnemen. Dat was vanaf het begin ook het uitgangspunt geweest bij de makers van het blad. We wilden zoveel mogelijk advertenties van bedrijven die iets met Amiga van doen hadden. Niet alleen als een inkomstenbron, de kosten voor een advertentie proberen we zo laag mogelijk te houden, maar zeker ook als een informatiebron voor onze leden. De Amigabedrijven hielden de leden zo immers ook op de hoogte van de laatste ontwikkelingen op het gebied van soft- en hardware, en wat er verder te koop was op Amiga gebied. We waren dan ook heel blij dat we vanaf januari '97 advertenties konden opnemen van een paar toonaangevende grote Amiga bedrijven zoals BBS de Saen, ComputerCity, CRS en MicroTechRoos. Maar ook de advertenties van de leden zelf zijn te vinden in de Nieuwsbrief. Leden kunnen hier gratis hard- en software aanbieden. Artikelen hier aangeboden zijn meestal al snel na het verschijnen van het blad verkocht. Toen Drukkerij Helmhout in oktober 1997 moest sluiten (misschien toch teveel gratis gedaan?), konden we gelukkig weer terecht bij Rank Xerox te Leeuwarden. Sterker nog, we konden nu gebruik maken van een digitale kopieermachine, waardoor de hoge kwaliteit gehandhaafd kon worden. Nu draaien we daar nog steeds het blad, met een voor ons zeer acceptabele kwaliteit. De inhoud van het clubblad was dus niet alleen maar nieuws over en uit de club maar ook werden er cursussen in beschreven: "Tekenen met CAD", "InterNet of Wol", en werden steeds de laatste ontwikkelingen over de Amiga beschreven. Maar ook werden berichten opgenomen die de computer- wereld in het algemeen raakten. Er zijn artikelen verschenen over hoe de harde schijf werkt, hoe een floppy in elkaar steekt, en vele nieuwe zaken die er voor computers bedacht zijn. Een vast terugkomend item waren de recenties over de verschenen Aminet CD's en artikelen over nieuw verschenen PD software. Regelmatig werden er in de Nieuwsbrief ook leden onder de loep genomen. In deze rubriek vertelden de leden iets over hun Amigaleven, en lieten de andere leden weten wat zij zoal deden op hun Amiga. Er zijn in de loop van de jaren zo'n 65 leden op deze manier voorgesteld aan hun medeleden. Ook schreven de leden regelmatig artikelen over programma's die zij ondekt hadden. @ENDNODE @NODE NEGEN 9. De clubdiskette Naast de Nieuwsbrief werd ook al vanaf januari 1994 een clubdiskette naar de leden gestuurd. Was de eerste clubdisk vooral bedoeld om de ledenlijst aan de leden te geven, al snel werd het ook gebruikt om handige, leuke en informatieve zaken mee te sturen. Vaak werd een Viruscheker opgenomen, zodat de leden in ieder geval hun Amiga konden beschermen tegen deze indringers, en ook werden bijvoorbeeld regelmatig spelhints opgenomen. Zo konden de leden achter de verborgen geheimen van hun spellen komen.De eerste jaren werd de clubdisk uitgebracht in het bekende AmigaGuide systeem. Op de disk werd steeds een spel, een handig programma en veel tekst opgenomen. Maar steeds vaker bleek dat de disk te klein was voor alles wat we kwijt wilden. Er is steeds geprobeerd door middel van inpakken en comprimeren meer, meer, meer op de schijven te persen. Maar het bleek dat het AmigaGuide systeem toch teveel ruimte opslokte om wat grotere zaken op de diskette kwijt te kunnen. Daarom werd gezocht naar iemand die een ander systeem kon maken. Vanaf begin 1996 kon dit, doordat Marvin Droogsma een compleet nieuwe interface schreef. De clubdisk kreeg nu eindelijk een eigen 'smoel'. Het zag er vanaf nu tenminste uit als een volwaardig vormgegeven eigenwijze clubdisk. Bij het opstarten kregen we vaak een lekker deuntje muziek en op het eerste scherm konden we zien wat er allemaal te vinden was op de clubdisk. Door middel van knoppen kon men dan naar het betreffende onderdeel gaan. Uitpakken en wegschrijven ging (meestal) vanzelf, en de meest eenvoudige Amiga gebruiker zou hiermee uit de voeten moeten kunnen. Maar het maken van een clubdisk kon Marvin niet meer combineren met z'n andere drukke (Amiga) werk, en vanaf juni 1998 ging de clubdisk draaien op een door Jacco vd Weert en Arnold Spruijt geschreven nieuw systeem en de clubdisk ging nu werken met een op Internet lijkend besturings-systeem. Door middel van knoppen konden de gebruikers naar andere pagina's bladeren of programma's opstarten of draaien. Arnold werd vanaf dat moment ook de redacteur van de clubdisk, hij kijkt wat erop komt en zorgt dat de diskette draait op alle Amiga's. De makers zullen blijven werken aan verbeteringen en proberen de clubdisk steeds stabieler en gebruiksvriendelijker te maken. Naast de regelmatig verschijnende clubdiskette krijgen nieuwe leden de 'Infodiskette'. Op deze diskette is een overzicht te vinden van wat er tot nu toe op de clubdiskettes en in de nieuwsbrieven heeft gestaan. Maar ook het, binnen de club bekende, smoelenblad is hierop te vinden. In deze database is informatie te vinden over de leden, vaak staat er een foto bij, maar ook is er via een zoeksysteem te ontdekken waar andere leden mee bezig zijn, met welke programma's ze werken, en wanneer je ze mag bellen om raad of met vragen. Op de clubdagen ligt steeds een 'vers' exmplaar van het smoelenblad klaar wat de leden dan kunnen kopiëren. @ENDNODE @NODE TIEN 10. Samenwerking met Derden Toen de club nog in oprichting was zijn er eerst gesprekken gevoerd met de baas van Barlage Dokkum, Henk Bouma. We vonden namelijk toen al dat er een goede samenwerking moest zijn tussen gebruikers en verkopers. Beiden zijn van elkaar afhankelijk. Henk was ook bereid met ons mee te werken en heeft de zaal voor onze eerste clubdag 'geregeld'. Ook was hij bereid de toekomstige leden een behoorlijke korting te geven op Amiga spullen. Maar hij mocht van de grote Barlage baas niet verder gaan dan 5%. Henk heeft hier op eigen gezag toch nog wat bij gedaan en ons ook op andere manieren geholpen. Zo konden we de eerste PD bak vullen met door hem beschikbaar gestelde programma's. Ook heeft Barlage gezorgd voor een goed verzorgde demonstratie van de zware broer van de Amiga; de DRACO. Deze manier van samenwerken met bedrijven hebben we altijd geprobeertd vol te houden. Guus Hildesheim van BBS de Saen schrijft regelmatig voor ons blad en we mogen artikelen van zijn diskmagazine gebruiken voor onze disk of ons blad. Ook heeft Guus al een eerste cursus gegeven in Leeuwarden, speciaal voor onze leden. En er zullen zeker nog meer cursussen volgen. Ook zal Guus deelnemen in de redaktie van ons blad als dit in januari 1999 door gaat als een landelijk blad. Maar ook met de andere Amiga bedrijven hebben we prima samengewerkt. Doordat we ons zo positief opstelden naar bedrijven toe, waren, en zijn, bedrijven ook bereid iets voor de leden te doen. Bij een aantal bedrijven krijgen de leden van de AGGF flinke kortingen, Document House in Leeuwarden verzorgt ons drukwerk, bij de onderdelen- specialist kunnen leden kabels ed bestellen voor een zeer lage prijs en eigenaar Mario denkt vaak mee als er een electronisch probleem is. Wij hopen dat deze samenwerking nog lang zal mogen blijven. Zeker omdat we ook weten dat het voor de Amiga bedrijven een zeer moeilijke tijd geweest is en we zeker weten dat het dat het eerste jaar ook nog wel zal blijven. De AGGF heeft ook al vanaf het begin geprobeerd een soort van samenwerking te creeëren tussen Amigaclubs in Nederland en Vlaanderen. In juli 1996 deden we daarom een oproep aan alle gebruikersgroepen om te komen tot een soort Amiga consumentenbond en te bekijken hoe we konden samenwerken. Deze oproep heeft veel reacties losgemaakt en tot begin 1998 is gepoogd dit initiatief vorm te geven. Maar het bleek toch dat de Amigawereld vooral bestaat uit individualisten. Samenwerken bleek niet mogelijk, maar de contacten zijn wel gelegd. De AGGF heeft regelmatig uitwisseling van ideeën en plannen met diverse clubs in Nederland en België. @ENDNODE @NODE ELF 11. de P(ublic) D(omain) bak Doordat de Amiga zo'n eenvoudige en logische opbouw heeft, is het ook vrij eenvoudig om ervoor te programmeren. Daardoor zijn er al vanaf het begin van de Amiga geschiedenis, maar eigenlijk al daarvoor op de voorloper van de Amiga, de Commodore 64, veel mensen geweest die zelf programma's, hulpprogramma's (utilities), of andere handige dingen maakten. Deze software, PD software genoemd, van Public Domain = openbaar gebied, dus door iedereen vrij te gebruiken. Er waren al snel mensen die deze software gingen bundelen en verspreiden. Al snel was er het idee binnen de club om deze software voor de leden aan te schaffen. In 1994 werd de software nog door Fred Fish uitgebracht op diskette. Elke maand verscheen er wel één hele diskette vol met PD software. De eerste schijven kregen we van Barlage te Dokkum, en daarna konden we ook via hem onze schijven uptodate houden. Maar na het oprukken van de CD-Rom ging het toch een beetje te snel. Op één CD-Rom konden namelijk alle tot nu toe uitgekomen Fred Fishjes, zo'n 1000 diskettes vol. De club heeft deze CD-Rom natuurlijk direct aan- geschaft en was toen al weer helemaal bij. Maar in 1994 begon een Amigafreak in Duitsland om de twee maanden een CD-Rom uit te brengen helemaal vol met door andere Amigafreaks gemaakte PD, de nu zo bekende Aminet CD's. Nu heb je voor een kleine 30 piek steeds zo'n 1000 MB aan PD software binnen. De AGGF zorgt dat er regelmatig Aminet CD's op de club beschikbaar zijn, en er zijn in ieder geval altijd overzichten van wat er te vinden is op de Aminet CD's. Maar daarnaast blijft de PD bak toch in leven. Er zijn leden die zelf iets maken, of iets van belang vinden voor de andere leden, en dit laten opnemen in de PD bak. Ook ligt er op de leestafel altijd een overzichten van diverse PD lijsten. De lijst bevat meer dan 30.000 titels aan PD software. @ENDNODE @NODE TWAALF 12. publiciteit De toen nog Amigagebruikersgroep Noord-Friesland kon al op de eerste bijeenkomst rekenen op een grote toestroom van geïntereseerde Amiganezen doordat we erg veel publiciteit hadden gekregen in dag- week- en huis aan huisbladen. Er is steeds gezocht naar de juiste dosering van pers- berichten ed., zodat de pers wel steeds op de hoogte bleef van ons bestaan. Regelmatig werden zij bestookt met Amiga- en clubnieuws. Stelselmatig werden persberichten uitgestuurd als we een themadag hadden, of als er iets speciaals ging gebeuren op de clubdagen. Maar ook op andere manieren werd de publiciteit gezocht. De vermelding op teletekst van tekstTV en de vermelding in de gouden gids heeft veel reacties tot gevolg gehad. Nog steeds mogen we rekenen op een paar telefoontjes per week van mensen die ons adres uit de gouden gids hebben. Zeker nu mensen ook de gouden gids op internet raadplegen merken we dat we vragen uit heel het land krijgen. We zijn de enige vermelding onder de naam Amiga in de rubiek computers. Ook werden we regelmatig genoemd in de nederlandstalige computerbladen. Het hoogtepunt van publiciteit in de pers was het grote verhaal dat de Leeuwarder Courant aan ons wijdde op 17 oktober 1998. Het blijkt dat de krant veel gelezen wordt, het resultaat was meer dan 80 telefoontjes de week na het verschijnen van het artikel, en op de eerstvolgende clubdag konden we gelijk 8 nieuwe leden inschrijven en werden er 6 mensen zo enthousiast dat zij een Amiga gingen kopen. Een andere vorm van publiciteit wat binnen de gebruikersgroep van belang is, is de HomePage, waarmee men ook via internet op de hoogte kan komen wat de AGGF zoal doet. Door een regelmatige 'verversing' van de pagina zal de bezoekers steeds verrast moeten worden. Het streven is de pagina op zoveel mogelijk Amiga-plaasten te laten linken zodat geïntereseerde mensen al snel bij ons terecht komen. Vorige winter heeft de NUON bijvoorbeeld een link naar onze pagina gemaakt omdat wij de energie- diskette uitbrengen voor de Amiga. Maar ook vanaf de AGGF pagina kan snel een link gelegd worden naar andere relevante plaatsen op het internet. De homepage wordt beheerd en uptodate gehouden door Daniel Kraus. Ook is de AGGF veel te vinden op computerbeurzen in Friesland. Twee keer per jaar nemen we een opvallende plaats in op de beurs in het FEC te Leeuwarden en een keer per jaar in Thialf te Heerenveen. De stand van de AGGF valt op deze beurzen direct op doordat er -veel- Amiga's aan het werk zijn. Op de tegenwoordige beurzen zijn steeds minder computers aanwezig, maar valt de nadruk steeds meer op software, vooral de vele kramen met (porno)CD-Roms vormen de hoofdmoot. De organisatoren van de beurzen doen daarom altijd hun best om ons voor hun beurzen te strikken, zo is er tenminste nog wat bewegend computerbeeld waar te nemen op computerbeurzen. Zeker de eerste jaren van het bestaan van de AGGF konden we op deze beurzen veel publiciteit trekken, en daardoor onder andere veel nieuwe leden inschrijven. De kraam was vaak de grootste van de hele beurs en was goed gevuld met informatie, niet alleen de aanwezige Amiga's zorgden hiervoor, maar ook de posters en folders maakten hier een belangrijk onderdeel van. In de toekomst zullen we onze grensen misschien iets gaan verleggen, niet de beurzen in Leeuwarden, maar de beurzen in Groningen en Hoogenveen zullen waarschijnlijk het jachtterrein gaan worden op zoek naar nieuwe leden. De gezochte publiciteit was niet alleen bedoeld om de Amiga-gebruikers in Friesland en omgeving op de hoogte te brengen van ons bestaan en onze activiteiten, maar zeker ook om het Amigasysteem onder de aandacht te brengen. We hebben de autoriteiten bijvoorbeeld steeds onder de neus gewreven dat er meer was dan de alleen een PC. In 1996 heeft de AGGF actie genomen om de Postbank ervan te overtuigen dat ook de Amigagebruiker recht heeft op telebankieren.De actie heeft veel publiciteit opgeleverd, onder andere in het Amiga Magazine en de Leeuwarder Courant. Helaas mocht het niet baten. Wel succes had de actie bij het NUON. Zij waren bereid aandacht te geven aan ons initiatief voor een energiediskette ook voor de Amiga. Het door ons lid Arnold Spruijt geschreven programma werd genoemd op de internet-pagina van het NUON, en een simpele link bracht de energie-bespaarder bij de homepage van de AGGF, waar weer op een simpele wijze de diskette besteld kon worden. Ook succes was de actie bij de belastingdienst. Toen de AGGF in 1997 het door veel Amigabezitters gebruikte belastingsprogramma 'AmiTax' van Dhr Coonen overnam, hebben weeen paar maal contact gehad met de belastingdienst hierover. Het gevolg is dat de AGGF nu al in een zeer vroeg stadium kan beschikken over de nieuwe gegevens, en op dezelfde wijze op de hoogte wordt gehouden als de grote uitgevers van belastingdiskettes zoals Elsevier, enz. Maar naast deze acties zal het een belangrijke doelstelling van de AGGF blijven om voortdurend de Amiga onder de aandacht te brengen van een groter publiek. @ENDNODE @NODE DERTIEN 13. De problemen van Amiga Toen gestart werd met de AGGF was de Amiga zo'n beetje op haar hoogte- punt. De topmodellen 1200 en 4000 gingen als warme broodjes over de toonbank, maar ook was er nog een uitgebreide handel in bijvoorbeeld de Amiga 500, 2000, 3000 en de 600. Het aantal Amigagebruikers in Nederland was zeer groot, bijvoorbeeld het Nederlandstalig Amiga-Magazine had een oplage van 30.000. Er was zelfs plaats voor een tweede Nederlandstalig blad de Amiga-X. Waarschijnlijk is dit succes het management van Amiga naar het hoofd gestegen. Al steeds was het management van de eerste eigenaar van de Amiga, Commodore, niet het sterkste punt geweest. Zij bleven maar steeds Commodore PC's maken met veel verlies. Deze verliezen moesten steeds weer goed gemaakt worden door de verkoop van de Amiga (het is tekenend dat Amiga toen al de PC moest redden!). Maar zelfs dit grote succes voor de Amiga mocht niet voldoende baten opleveren. Het management heeft al het zuurverdiende geld met scheppen gegooid naar onzinnige en vooral onduidelijke ontwikkelingen. Vaak wisten ontwerpers niet van elkaar waar ze mee bezig waren, en waren verschillende mensen met een geheel verschillende ontwikkeling bezig. Het management had niet een duidelijk plan over de toekomst, de demotivatie van de ontwerpers sloeg toe en er werd nog meer onnodig geld uitgegeven. Het kon door dit alles niet uitblijven dat de boel op de fles moest. Eind 1994 was het dan zover, de eigenaren gooiden het bijltje erbij neer. Er werden lange en vele onderhan- delingen gevoerd over overname. Veel bedrijven zijn genoemd; Sony, Philips, Samsung en Amiga Engeland. Maar tot ieders verbazing kwam computer-winkelketen ESCOM uit Duitsland in mei 1995 als nieuwe eigenaar uit de bus. Zij lieten al snel weten wat zij van plan waren met de Amiga. Veel goede plannen kwamen naar buiten. Zo werd de Walker gepresenteerd, een zeer eigenwijs vormgegeven model met veel nieuwe opties. Het bleek echter te vroeg te zijn voor dit soort modellen. De commentaren waren niet mals, "een stofzuiger met computer ambities", "een broodrooster met chips", en meer van deze kwalificaties vlogen door de computerbladen. Het is aardig om te zien dat juist nu Apple een opleving meemaakt door hun nieuwe model,de I-MAC, wat, als je het als vormgever bekijkt, toch erg veel wegheeft van de Walker-vorm. Maar ook ESCOM had de lat te hoog gelegd. Om direct een goed verkoopnet te hebben voor al hun nieuwe ontwikkelingen hadden zij ook grote winkelketens aangekocht in Engeland en Amerika. Toen bleek dat de penningen te snel waren uitgegeven en de zaak ging failliet. De naam Commodore werd als een soort pingpongbal van het ene bedrijf naar het andere gespeeld, uiteindelijk heeft Tulip het overgenomen in een poging deze -goede- naam in Amerika te kunnen gebruiken om een voet tussen de computermarkt te krijgen. Amiga was al tijdens de ESCOM periode losgekoppeld van Commodere. Commodore zou alleen nog maar actief zijn op de PC markt. Voor Amiga werd in Braunsweig in Duitsland een geheel nieuw bedrijf opgezet. De produktie van Amiga's zou in Frankrijk en Schotland plaatsvinden, de ontwikkeling en het management zou in Duitsland blijven. Een van de belangrijkste redenen voor ESCOM om Amiga te kopen was om een alternatief voor Windows te hebben. De verkopers van computers waren steeds meer uitgeleverd aan Microsoft en hadden geen alternatieven. Dit is geen prettig uitgangspunt voor bedrijven die concurrerend bezig willen blijven. Ook hadden de computer verkopers te weinig invloed bij de beslissing over hoe zij vonden dat een computer moet werken. ESCOM dacht met de aankoop van Amiga een alternatief besturingssysteem te hebben dat veel goedkoper, en stabieler was dan de Windows en Dos besturing-systemen. Toen ESCOM failliet ging moesten de curatoren weer op zoek naar een nieuwe koper. Lang is onderhandeld met VisCorp, een computerbedrijf uit Amerika, die eigenlijk op de oude Amigavoet verder wilde. Zij wilden zich vooral richten op het uitbrengen van een kastje dat gebruikt kon worden om via de TV het internet op te gaan, en verder te gebruiken was voor bv. PayTV. Maar Viscorp had niet voldoende financiele mogelijkheden en weer kwam er een geheel onverwachte koper uit de toverdoos, één van de grootste PC bouwers van de wereld, Gateway2000 bleek de koper. Zij hebben deze keus eigenlijk om dezelfde reden als ESCOM gemaakt, een beter en goedkoper alternatief voor de Windows terreur. Gateway2000 heeft flink de bezem gehaald door het managementteam en dit aangevuld met eigen mensen, maar Amiga wel als een zelfstandig bedrijf laten bestaan. Gateway2000 heeft aangekondigd om 2000 in te willen gaan met een geheel vernieuwde Amiga, die snel de wereld moet veroveren. Ondertussen zijn verschillende bedrijven wel doorgegaan met de al in gang gezette ontwikkelingen met de Amiga. De PowerPC chip en de vele uitbreidings- versnelings- en andere kaarten maken het nog steeds mogelijk de Amiga te blijven uitbreiden en verbeteren. Gateway heeft aangekondigd deze ontwikkeling ook te blijven steunen, en door te laten gaan onder de naam AmigaClassic. Op dit moment is de PowerPC de meest actieve ontwikkeling voor de huidige Amiga gebruiker. Er verschijnen veel programma's die met dit razendsnelle systeem kunnen werken. @ENDNODE @NODE VEERTIEN 14. de Toekomst De toekomst van de AGGF hangt natuurlijk nauw samen met de toekomst van de Amiga. Maar daar hebben we wel vertrouwen in. De plannen die Amiga aangekondigd heeft zijn hoopgevend, en de ontwikkelingen die gaande zijn wijzen toch op een voortvarend beleid van Gateway2000. De bedoeling is dat er voor 2000 een geheel nieuw besturingssysteem ontworpen is dat de concurrentie aan moet gaan met het Window besturingssysteem. We denken dat het daar ook tijd voor is. De markt, zowel de fabrikanten van computers als de consumenten, heeft duidelijk behoefte aan alternatieven voor de door MicroSoft uitgebrachte programmatuur, zie ook het succes van de I-Mac, het nieuwe model van Apple. Maar ook zijn er voldoende ontwikkelingen voor de ons vertrouwde Amiga. De PowerPC, de Boxer enz. Op dit moment is de verkoop van Amiga's weer sterk toegenomen. Dit kan niet anders dan tot gevolg hebben dat ook steeds meer programmatuur op de markt zal komen. Voldoende reden dus om de Amiga trouw te blijven. Het is alleen de vraag wat men wil met een computer. Een aantal mensen meet het succes van hun computer alleen af aan de hoeveelheid software dat zij -illegaal- kunnen krijgen, zij doen verder niet zoveel met deze programma's, maar het gaat alleen om het hebben. Voor deze categorie freaks is de PC uitermate geschikt. Voor de mensen die weten wat ze willen kan de Amiga meer geschikt zijn. Als men eisen stelt aan een eigen inbreng van hoe een computer ingericht moet zijn en zelf uit wil maken hoe programma's moeten werken kunnen ze, ook in de toekomst, prima uit de voeten. Zeker voor beeldbewerking en grafische zaken is de Amiga nog steeds favoriet. En dan de toekomst van de AGGF. Ook al zouden er de grootste rampen gebeuren bij Amiga, dan nog blijft de club voorlopig nodig. Amiga's hebben namelijk de prettige eigenschap dat ze redelijk lang meegaan. Dus zullen er de eerste jaren nog steeds veel Amigagebruikers blijven. Maar wij zien de toekomst toch wat rooskleuriger. We denken dat we er straks een hele nieuwe generatie Amigagebruikers bij gaan krijgen als het nieuwe systeem klaar is, maar ook de classic lijn zullen we krachtig blijven steunen. De club zal doorgaan met dat waar we ook mee bezig zijn geweest. Een krachtige pleitbezorger voor de Amiga, een hulp bij problemen, een asiel voor freaks, maar vooral een club waar men ongedwongen terecht kan met alle Amiga vragen en ideeën. De club kan echter alleen maar bestaan bij voldoende enthousiasme van leden. En daar hebben we, denken we, voorlopig voldoende van in huis. We zullen daarom doorgaan waar we mee bezig waren, waar nodig zullen we ons aanpassen aan de wensen van de leden. Maar nu eerst gaan we toch eerst maar even genieten van het feit dat we al vijf jaar, vaak tegen de stroom in, met veel succes hebben kunnen bestaan. Wij gaan er zeker ook me door, we weten zeker dat er voldoende mensen zullen zijn om met ons mee te blijven doen. Dus: tot ziens in de volgende vijf Amigajaren. @ENDNODE