B
2
    Ulice Katowic
A
3              (Insert/Turnips)
0
1
   Obudziîem sië, ósma rano, piâtek 12
lipca.   Za  oknem szaro, niebo szpecâ
czarne chmury, tak to jest jak mieszka
sië  w  najwiëkszym  polskim  okrë- gu
przemysîowym.  Termometr na szybie jak
zwykle  kîamie...jest  o  kilka stopni
zimniej.     Po   ôniadaniu   idë   na
przystanek,  ledwo  dogoniîem  815-kë.
Peîny  autobus,  patrzë na pasaûerów..
ich wzrok ginie gdzieô w oddali, marzâ
aby ten dzieï w koïcu sië skoïczyî.  Z
resztâ...kto  nie lubi weekendów?  Dla
mnie  to  bez róûnicy jaki jest dzieï,
sâ  wakacje.   Wjeûdûamy  na rondo, po
kilku  minutach wysiadka - plac Piotra
Skargi.    Zaczyna   sië,   w   tîumie
przechodniów    wyróûnia   sië   jedna
postaê.   Mîoda  dziewczyna klëczy pod
bogatâ  wystawâ  sklepu jubilerskiego.
W  rëce trzyma jakâô kartkë, smutne...
standardowy  juû  tekst:  jestem chora
na   AIDS,  proszë  o  wsparcie.   Idë
dalej...   ulica  Stawowa,  wszyscy jâ
chyba   znajâ   -   kto   nie   byî  w
McDonaldzie  ?  Ten skrawek asfaltu ma
teû   innâ,  szarâ  stronë,  siedlisko
bezdomnych,  narkomanów  ale  oni  nie
proszâ  o pieniâdze, straû miejska nie
pozwala, to psuîoby PRZECIEÛ wizerunek
miasta.   Wchodzë  na  dworzec gîówny,
wewnëtrznym  przejôciem kierujë sië na
Plac  Wolnoôci.  Co dwadzieôcia metrów
stoi   bezdomna   ofiara  narkotyków.Z
daleka  widzë, ûe  przy  wyjôciu  stoi
jakiô    chîopak   i   mówi   coô   do
przechodniów.   Kaûdy  nie  zwraca  na
niego  uwagi.   Podszedî  i  do  mnie.
Jest chyba w moim wieku, to straszne -
jego  oczy.   Póîprzymkniëte, utraciîy
sens  ûycia, sâ prawie biaîe.  Wyglâda
jakby  ledwo  sië  obudziî, ale to nie
sen do- prowadziî go do takiego stanu,
êpa   juû   przynajmniej   kilka  lat.
Prosiî  o  pieniâdze  na chleb, nic mu
nie    daîem,    myôlë ûe   postâpiîem
wîaôciwie.   I  tak nie kupiîby za nie
chleba  tylko  kolejnâ dziaîkë...  Nie
jestem  mordercâ,  danie  mu  kasy  to
wbicie   mu   kolejnego   gwoúdzia  do
trumny,    która    i    tak    kiedyô
sië zamknie.  Niech zrobiâ to inni, ja
nie mogë.  Nienawidzë tego ôwiata, oni
wszyscy,  ich  przyszîoôê  to  ômierê.
Czas   odmierzany  dziaîkami  heroiny.
Najgorsze jest to ûe nic sam na to nie
poradzë.  Gdzie jest bóg?  Zapomniaî o
nich  ?   Dlaczego  ?  Przecieû nic mu
nie  zrobili.  Jeôli nie on to pomóûmy
im   my.   Wystarczy,  ûe  uôwiadomimy
sobie  jakim  syfem  sâ narkotyki.  Bo
przecieû po co robiê im konkurencjë...
pilnujcie  sië  i  wy.   Tylko  w  ten
sposób  moûemy im pomóc, nie zasilajâc
ich    szeregów.    Mijam   ksiëgarnië
technicznâ,  przez  tony  zawieszonego
pyîu przebiîy sië promienie sîoneczne,
wiem...  jutro teû bëdzie dzieï.
2
A
            insert/turnips