å2°2Assembler - lekcja 2å0°0 Jeôli niezbyt dobrze zapamiëtaîeô o co chodzi w ukîadach szesnastkowym i dwójkowym to sië nie martw. W kaûdym assemblere jest funkcja, która moûe Ci pokazaê jakâô liczbë w ukîadzie szesnestkowym, dwójkowym, dziesiëtnym i ascii! Gdy jesteô w assemblerze to wpisz np. å2? 3å0 i on wyôwietli: å2$00000003 3 "...." %00000000.00000000.00000000.00000011å0 szesnastkowy, dziesiëtny, ascii, no i dwójkowy! Wróêmy jeszcze do rejestrów. Czy moûna w nich trzymaê ciâg literek, np. XYZ? Otóû TAK, moûna! Zastanówmy sië co to sâ literki? Kaûda "literka" to jest poprostu liczba! (na prosty jëzyk - kod znaku!) I jeôli np. do d5 chcesz wpisaê literkë "X" (duûe x) to robisz: å2move.b #"X",d5å0 lub uûywajâc kodu litery "X": å2move.b #88,d5å0 Oba sposoby sâ prawidîowe i oba powodujâ dokîadnie to samo. Do rejestrów adresowych moûna wpychaê to samo co do rejestrów danych, tyle, ûe sâ sytuacje, w których nie moûna wykorzystaê np. rejestrów danych. Zaîóûmy, ûe w pamiëci (pod etykietâ "chuj") masz kod, który chcesz teraz wykonaê, to moûesz skoczyê do niej: å2bra chujå0 ;coô jak "goto chuj" w basicu! lub: å2lea chuj(pc),a0å0 ; przenieô adres etykiety chuj do a0 å2jmp (a0)å0 ; skocz pod adres, który jest w a0 I tu juû nie moûna uûyê rejestru danych, musisz uûyê rejestru adresowego. Po prostu rejestry danych sâ przystosowane do uûywania ich do danych, a rejesty adresowe po to, aby trzymaê w nich adresy pamiëci. Oczywiôcie na chamca moûna robiê na adresowych operacje, które wypadaîoby robiê na rejestrach danych, ale... nie po to one zostaîy stworzone. Lecimy dalej. Przykîadowo chcesz zrobiê 4+d4 i wepchaê wynik do d5 nie zmieniajâc d4... å2move.l d4,d5 add.l #4,d5å0 czyli przenosi to, co jest w d4 do d5 i dodaje do tego 4. Wyszîo jakby trochë inaczej, ale w ostatecznoôci wychodzi na to samo, co nie? A jakbyô chciaî to moûna to zrobiê trochë inaczej: å2add.l #4,d4å0 ; dodaje 4 do d4 å2move.l d4,d5å0 ; wpycha to co jest w d4 do d5 å2sub.l #4,d4å0 ; odejmuje 4 od d4 (aby wynik byî taki sam, co ; przed dodaniem czterech (4)!) Jak sam widzisz oba przypadki dajâ to samo, ale drugi bëdzie troszeczkë wolniejszy... Zajmijmy sië teraz mnoûeniem. Otóû mnoûy sië instrukcjâ "mulu"! przykîad: å2mulu #2,d3å0 ; mnoûy przez 2 to co jest w d3 ; i tam zostawia wynik! Operacja taka jest najzupeîniej prawidîowa, lecz nie zapominajmy, ûe piszâc np. jakiô efekt zaleûy nam na szybkoôci. W tym przypadku zamiast instrukcji mulu wypadaîoby uûyê instrukcji add, czyli dodawania, która jest szybsza od mulu. przykîad: å2add.l d3,d3å0 ; dodaje to co jest w d3 do d3, czyli ; robi dokîadnie to samo co mulu #2,d3! No ale wróêmy do mnoûenia, bo tym mieliômy sië zajmowaê. przykîad: å2move.l #15,d4 mulu #3,d4å0 Jak nie trudno sië domyôliê po takich komendach w d4 bëdzie 45. Po mnoûeniu przyszedî czas na dzielenie. Dzieli sië komendâ "divu". A wykonuje sië to w identyczny sposób jak przy mnoûeniu! Tyle, ûe jak masz np. 5 w d3 i podzielisz przez 2, to wynik bëdzie 2! Tylko caîoôci!!! Pamiëtaj o tym, bo czasem moûna sië na to nadziaê, np. robisz: å2divu #2,d2å0 I masz potrzebne ci dane. A potem jak potrzebujesz starego stanu to robisz: å2mulu #2,d2å0 Ale moûe akurat tak wyjôê, ûe przy dzieleniu obetnie ci 0.5 i potem bëdziesz miaî kupë. Potem moûesz spëdziê póî dnia zanim dojdziesz co jest grane! Poprotu gîupstwo, które moûe kosztowaê duûo nerwów! Lepiej jest wiëc zrobiê to tak: å2move.l d2,d3å0 ; zapamiëtuje d2 (przesyîajâc d2 do d3 mamy ; w d3 jakby backupa tego co jest w d2!) å2divu #2,d2å0 No i masz swoje dane! å2move.l d3,d2å0 ; przywrócenie poprzedniego stanu rejestu d2 I teraz jest wszystko bëdzie w porzâdku! å1* - * - * - * - * - *å0 Jeôli chciaîbyô popróbowaê jakichô operacji na rejestrach, to wypadaîoby wiedzieê jaki wyszedî nam wynik, czyli ile jest w tym rejestrze po naszych operacjach. Po prostu napisz: å2? d3å0 i wyôwieli ci np.: å2$0000005A 90 "...Z" %00000000.00000000.00000000.01011010å0 (szesnastkowy, dziesiëtny, ascii no i dwójkowy!) No i teraz bëdziesz wiedziaî co masz w tym rejestrze! Aha, jak bëdziesz próbowaî juû np. dodawaê, to w edytorze pisz komendy tak: (jesteô na poczâtku nowej linji) å21.å0 naciskasz TAB å22.å0 piszesz np: add.l å23.å0 naciskasz TAB å24.å0 piszesz np. #5,d4 Postëpujâc w ten sposób potem source zajmuje mniej miejsca (bo zamiast spacji (kilku) stawiasz jednego TABa) i source jest bardziej czytelniejszy! å1I NIE ZAPOMNIJ ZROBIÊ WYJÔCIA ZE SWEGO "programu"!!!å0 å2rtså0 ;wyjôcie przykîad sourca: å1S:å0 ; etykieta å2sub.l d2,d2å0 ; odejmuje d2 od d2, czyli w d2 po tej operacji ; zostaje 0 (najszybsze czyszczenie rejestru!!!) å2move.l #5,d2å0 ; Dodaje 5 do d2 å2rtså0 ; Wychodzi!!! I jak juû masz coô takiego w edytorze to robisz: å2aå0 [return] Teraz Ci to assembleruje! å2jså0 [return] No i skacze pod etykietë "s", czyli startuje program! å1* - * - * - * - * - *å0 Source wczytujesz komendâ "r", a nagrywasz "w". Moûna teû zrobiê "u" (update), czyli nagranie tego sourca na to samo miejsce, skâd wczeôniej zostaî wczytany (kasuje starâ wersjë, nagrywa tâ, którâ masz w edytorze). å1* - * - * - * - * - *å0 Jeôli podczas assebleracji pokaûe sië jakiô bîâd, np.: å2**å0 illegal coô tam (np. command) To chyba wiesz o co biega? Komenda zîa, powno gdzieô sië pomyliîeô! Aha, no i jest bez róûnicy, czy piszesz komendy duûymi czy maîymi fontami. Ja piszë maîymi, ale niektórzy piszâ duûymi... ûe teû chce im sië wîâczaê ten capslock ciâgle, a poza tym maîymi wydaje mi sië bardziej czytelniejsze. A moûe chciaîbyô zawiesiê komputer? Do tego nie potrzeba ûadnych specjalnych zdolnoôci! Hehe! Jak by Ci sië nudziîo to wpisz komendë: å2jmp 0å0 czyli skok pod adres 0 (poczâtek pamiëci), a tam siedzâ róûne chujowinki... å1* - * - * - * - * - *å0 Jak uruchomisz Trasha to wybierasz pamiëê. Wybierz chip (c) a potem wielkoôê jej, na razie spokojnie Ci styknie 100kb! Potem wykonaj: å2oå0 [return] i pokaûe ci napisy: worksp: odkâd - dokâd (adresy!) masz wolnâ pamiëê (zarezerwowanâ na twe potrzeby), tak wiëc jeôli pokaûe Ci, ûe masz pamiëê od np. $50000 to nie próbuj raczej nic wpisywaê pod $40000, bo moûe sië to úle skoïczyê! (zawieszenie i te sprawy...) Jeôli chcesz zassemblerowaê swojego sourca pod adres absolutny (pod konkretny adres) to na poczâtku wstawiasz: å2org adres load adreså0 Przy czym å2"adres"å0 jest tym adresem, np. $50000, ale unikaj absolutnych adresów!!! (dobra rada!) å1* - * - * - * - * - *å0 Co do ksiâûek o assemblerze to jest taka... zwie sië: Motorola 68000, lista rozkazów procesora Napisaî jâ chyba Kostrzyïski, czy jakoô tak, juû nie pamiëtam dokîadnie! (sorry!) Sâ tam wszystkie komendy itd, ale nie jest (ta ksiâûka) konieczna. Wiëc jeôli nie znajdziesz jej nigdzie to nie rozpaczaj. Zresztâ zamiast ksiâûki bëdziesz miaî moje "Lekcje", wiëc zamiast do ksiâûki bëdziesz mógî zerknâê tutaj jeôli coô zapomniesz. Co do mapy pamiëci to... wszystko to to tylko gówna! Wszystko co potrzebne masz w Trashu (komenda "=c"), pokaze ci on spis komórek! A jak chodzi ci o coô konkretnego to robisz: å2=c $dffå1xxxå0 å1xxxå2 -å0 adres komórki, o którâ ci chodzi! np. 080 (cop1) Wprawdzie bëdzie po angielsko-assemblerowemu, ale to nic! Na razie i tak nie zbyt ci sië to przyda, a jak bëdzie coô trzeba to sam ci to wytîumaczë. Jeôli jesteô w stanie to skombinuj sobie teû Iffmaster'a, bo to oprócz assemblera najbardziej potrzebna rzecz dla kodera (nawet mi sië zrymowaîo). å1* - * - * - * - * - *å0 Jak juû pisaîem wczeôniej (Lekcja 1) bajt to zakres od $00 do $ff (dziesiëtnie od 0 do 255)! Rozpisaê to moûna tak (na dwójkowy) å2%00000000 å1-å2 %11111111å0 Gdzie kaûda cyferka to bit (najmniejsza jednostka, np. 1pixel!) å2%11111111å0 jak widaê jest 8 jedynek, a to to samo co $ff, a to to samo co 255! Pierwsza od prawej to bit zerowy (bit0), druga od prawej do bit pierwszy (bit1), i tak dalej. W tym przypadku pierwsze cztery od prawej to mîodsze bity, a cztery od lewej to starsze bity! å2$ffffffffå0 A w tym przypakdku pierwsze cztery od prawej to mîodsze sîowo, a cztery od lewej to starsze sîowo. Dlatego, ûe to co masz wyûej to dîugie sîowo (max. jednostka operacyjna). å1* - * - * - * - * - *å0 Jak sprawdziê czy zostaî naciôniëty lewy przycisk myszy?! To jest banalnie proste, ale do tego celu musimy poznaê dwie nowe instrukcje (komendy!). å2btstå1 -å0 testowanie bitu! (bitu!!!) przykîad: å2btst #2,d0å0 czyli testuje, czy bit2 w d0, jest zapalony (1), czy zgaszony (0). å2%...100å0 <- tam gdzie jest 1 to jest bit2, tu akurat jest zapalony (1). Drugâ komendâ jest: å2b..å0 - skok, ale... å2bneå0 - skok jeôli "NIE" å2beqå0 - skok jeôli "TAK" przykîad: å2beq chujå0 ; jeôli wynik poprzedniej operacji byî ; pozytywny to skacze do etykiety "chuj", ; jeôli zaô byî negatywny to omija tâ ; instrukcjë i wykonuje to co jest za niâ! Source: ;--------------- å1S:å0 å2btst #6,$bfe001å0 ; testuje 6 bit komórki $bfe001 ; 6 bit komórki tej odpowiada za lewy myszy!!! å2bne Så0 ; jeôli nie naciôniëty to skocz do etykiety S: å2rtså0 ; rts = wyjdz z programu ; oczywiôcie komputer tu trafi jeôli ; naciôniesz lewy myszy, bo wtedy test ; bëdzie pozytywny i ominie on komendë bne! End: ;--------------- Jak sprawdziê prawy myszy?! To jest tak samo proste! Source: ;--------------- å1S:å0 å2btst #10,$dff016 bne S rtså0 End: ;--------------- 10 bit komórki $dff016 odpowiada za prawy myszy! Reszta jak przy lewym myszy (objaônienia komend, itd, itp!) å1------------------------------------------------------------------------å0 I to juû koniec lekcji numer 2. Standardowo: Jeôli czegoô nie zrozumiaîeô to przeczytaj ten artykuî jeszcze raz!!! Po tej lekcji, przy odrobinie wysiîku, jesteô w stanie zrobiê program... hm... å2wait_for_both_mouse_buttonså0, czyli oczekujâcy na naciôniëcie obu klawiszy mychy. Postaraj sië i potraktuj to jako pracë domowâ. å2Ranger/Ladybird Designå0