aa 2e8Zjeôê wîasnâ ûonë 3a8(Exor) 4f W staroûytnym Rzymie zdarzaîo sië, 4fûe cudzoîoûnice zmuszane byîy do 4fpublicznego stosunku z... osîem. 4fEgipcjanie miaûdûyli niewiernej 4fûonie nos, jej kochankowi wymierzali 4fzaô tysiâc batów. Najbardziej 4fsurowi byli jednak Hindusi. 4fKobietë, która zdradzila mëûa, 4frzucano psom na poûarcie, gach 4fkoïczyî ûycie na ûelaznym îoûu 4frozgrzanym do czerwonoôci. 1f Zdradë maîûeïskâ zawsze uwaûano za 1fjedno z powaûniejszych przewinieï. 1fLista kar jakie niefrasobliwa 1fniewiasta mogîa otrzymaê za 1fcudzoîóstwo byîa bardzo dîuga i 1fwbrew pozorom poûarcie przez psa lub 1fstosunek z osîem wcale nie byîy 1fczymô najgorszym. Niewierne ûony 1fznakowano poprzez oszpecenie 1f(najczëôciej obcinano im uszy), co 1fbardziej krewcy muzuîmanie 1fzamurowywali je ûywcem, a Germanie 1fpotrafili wbijaê kobiety, na pal lub 1fpëdziê nago po ulicach, biczujâc 1fjednoczeônie aû do ômierci. 1fOkrutnie cudzoîoûnice traktowaîo teû 1fwiele dzikich plemion, winowajczyni 1fmusiaîa na przykîad wspiâê sië na 1fszczyt palmy, skâd skakaîa 1fodbierajâc sobie ûycie. Gdy biali 1fnaukowcy dokîadnie zbadali zwyczje 1fplemion ûyjâcych na wyspie Sumatra, 1fz przeraûeniem odkryli, ûe jedno z 1fnich poûera niewierne ûomy. Mâû 1fzjadaî ûyjâcâ (przynajmniej do 1fpewnego momentu) ûonë i zapraszaî na 1f"ucztë" swoich krewnych. 2f Zdradzeni mëûowie nie zawsze 2fczekali, aû niewiernâ ûonâ zajmie 2fsië sâd. Historia zna przypadki 2fkilku bardzo nerwowych "rogaczy". 2fPiotr de Bourdeille, pan i opat de 2fBrantome w swoich "Ûywotach paï 2fswawolnych" opisaî przypadek 2fszlachcica, który przez rok podawaî 2fniewiernej ûonie truciznë, 2fpozbawiajâc jâ w koïcu ûycia. Inny 2fkrewki maîûonek wîasnorëcznie 2ftorturowaî kochanka i kazaî 2fniewiaôcie oglâdaê kaúï. Wszystkich 2f"przebiî" jednak pewien szlachcic 2falbaïski, który tuzinowi tëgich 2fpachoîków kazaî gwaîciê swâ wîasnâ 2fûonë, aû biedaczka nie umarîa z 2fwycieïczenia. 3gTomasz wykastrowany. 3fSkazanie niewiernej ûony byîo 3fwykonaniem zaledwie poîowy zadania. 3fKara musiaîa spotkaê teû kochanka. 3fTen problem rozwiâzywano na wiele 3fsposobow. 4f Czasem mëûczyzna byî traktowany 4frównie okrutnie jak kobieta, czasem 4fmiaî wiëcej szczëôcia. 1f Niektóre z plemion afrykaïskich 1fzmuszaîy kochanka do publicznego 1fonciëcia sobie noûem genitaliów. 1fNastëpnie okaleczonego mëûczyznë 1fwiâzano z cudzoîoûnicâ, wrzucano do 1fdoîu, polewano wrzâtkiem, bo 1fwreszcie konajâcych zakopaê ûywcem. 2f Kodeks Hammurabiego wymierzaî 2fkochankom niewiele îagodniejszâ 2fkarë: zîapanâ na gorâcym uczynku 2fparë zwiâzywano razem i topiono. W 2fporównaniu z opisywanymi wyûej 2fprocedurami, kara stosowana w 2fafrykaïskiej Ugandzie, a polegajâca 2fna obwiâzywaniu genitaliów korâ i 2fpodpaleniu, wydaje sië dziecinnâ 2figraszkâ. 3f Na szczëôcie nie zawsze zdrada 3fkoïczyîa sië dla amanta ômierciâ. 3fCzësto wymierzano karë pieniëûnâ lub 3fbiczowano. Ûonaty mëûczyzna, który 3f"zrobiî skok w bok" i zaûywaî 3frozkoszy z prostytutkâ, z reguîy 3fmógî spaê spokojnie. Gorzej, gdy 3fflirtowaî z mëûatkâ. Groziîy mu nie 3ftylko kary urzëdowe, al musiaî teû 3fwystrzegaê sië sîusznego gniewu mëûa 3fkobiety. 4f Z pozoru prawodawców nie powinny 4finteresowaê miîosne przygody ludzi 4fstanu wolnego. W praktyce jednak 4fzdarzaîy sië przypadki, gdy 4fodpowiednie wîadze nie mogîy 4fzdzierûyê rozwiâzîego trybu 4fobywateli. Najlepiej ilustruje to 4fprzypadek, jaki miaî mijesce w 4fKaliszu w 1552 roku. Wtedy to w 4fprzytuîku ôw. Trójcy przyîapano 4fniejakiego Tomasza ze wsi Daszyna na 4fstsunku z Zofiâ Wrzeszczankâ. Para 4foddawaîa sie w stodole miîosnym 4frozkoszom w czasie, gdy miaîa 4fpracowaê na rzecz przytuîku, 4fodpîacajâc tym samym za dach nad 4fgîowâ. Oburzenie kaliszan nie miaîo 4fgranic. Tomasza wziëto na tortury, 4fgdzie wyjawiî, ûe nie byî to jego 4fpierwszy grzech i ûe spotykaî sië 4fjuû wczeôniej w stodole z prosytutkâ 4fDOrotâ, której zajeden "seans" 4fpîaciî 2 grosze. Caîa historia 4fmiaîa smutny koniec. Tomasza 4fwykastrowano, a Zofië wygnano z 4fmiasta. 4gÛona grzeszy, mâû pîaci karë. 4f W Polsce, na tle innych krajów, 4fprzypadki cudzoîóstwa nie byîy 4fkarane szczególnie okrutnie. 4fJedynie za czasów Bolesîawa 4fChrobrego mëûczyznë, który zgrzeszyî 4fz mëûatkâ, przytwierdzono do 4fnajbliûeszgo mostu, a przytwierdzono 4fgo przybijajâc mosznë do porëczy. 4fNieszczëônik dostawaî do rëki nóû i 4fmusiaî albo pozostaê tak do ômierci, 4falbo samemu sië wykastrowaê. 1f Z czasem coraz powszechniejszâ 1fkarâ za cudzoîóstwo, tak dla 1fniewiernej ûony, jak i jej kochanka 1fbyîy kary pieniëûne lub chîosta. 1fWyjâtkowo úle traktowano jedynie 1fludzi niskiego stanu przyîapanych na 1fstosunku ze szlachciankâ - wtedy 1fnajczëôciej koïczyîo sië to 1fsamosâdem i ômierciâ. 2f Wyjâtek w skali ôwiatowej 2fstanowiîy przypadki, kiedy to za 2fgrzechy ûony skazywano mëûa. Sâdy 2fwychodziîy wtedy z zaîoûenia, ûe 2fskoro kobieta cudzoîoûy to maîûonek 2fnie potrafi jej upilnowaê i naleûy 2fmu sië za to kara. W 1725 roku sâd 2fw Pajëczynie wymierzyî Józefowi 2fGraczeïskiemu "za niepowôciâgliwoôê 2fmalûonki swej" grzywnë. Co 2fciekawsze pani Graczeïska uniknëîa 2fjakiejkolwiej kary. Nie wszystkie 2f"gorâce" kobiety wychodziîy jednak 2fze swoich miîosnych szaleïstw tak 2fobronnâ rëkâ. W zimie wiele z nich 2fbyîo w majestacie prawa moczonych w 2fprzerëblach "dla ostudzenia 2ftemperamentów". 3f Nasi przodkowie choê nie lubili 3fcudzoîóstwa, srogo karali teû 3fbezpodstawne oskarûenia kobiet o 3ftaki wystëpek. Oprócz kar 3fpieniëûnych, pomówienie trzeba byîo 3fpublicznie "odszczekaê aû spod 3fîawy". 241 lat temu niejaki Jacenty 3fReczkowski z Lisiej Góry musiaî 3fwleúê pod îawë, "za to, ûe czeôê 3fniewieôciâ szarpnâî i staraî sië 3fskîóciê zgodne maîûeïstwo". 4b Przepisaî 1a Exor / HV