'ÝJa doktor, nee doktor Peter lag heerlijk vredig te slapen toen het gebeurde. Voor het huis was zijn zus aan het spelen met de bal. De bal rolde van de oprit af de straat op. Melinda rende achter de bal. SCHRIEEEKEEK BLANG!!!!! De automobilist had geen kans tot uitwijken. Drie dagen later... "O lieve here neem dit kind tot u...". De woorden drongen maar nauwelijks tot Peter door. Hij was nog met Melinda aan het spelen. Hoe kon ze immmers dood zijn? Ze was nog zo jong, alleen oude mensen gaan dood. "Zullen we tikkertje spelen?". Een paar maanden later... "Maar doktor ik maak me echt zorgen om Peter! Het is nu al drie maanden geleden dat Melinda is overleden, en hij speelt nog steeds met haar." "Maakt u zich geen zorgen mevrouw, het is voor zo'n klein kind moeilijk om het begrip dood te verwerken. Het gaat vanzelf wel over." "Denkt u echt?" "Geloof me maar." PI>>meer>8܌Zes jaar later... TRIIIIIIIIIIIIIING, de schoolbel gaat. Peter staat op, zegt gedag tegen zijn mede brugpiepers en loopt naar huis. Onderweg speelt hij tikkertje met Melinda. Thuis aangekomen gaat hij naar z'n kamer om niet aan z'n ouders te laten zien dat hij met Melinda een potje gaat dammen. Acht jaar later... Enigszins nerveus stapt Peter in de auto. Dit is de grote dag. Nu moet het gebeuren. Eindelijk z'n rijbewijs. Rustig rijd hij weg. Door het centrum van de stad, richting de snelweg, een stukje snelweg en er dan weer af, door een buitenwijk richting CBR. Er rolt een bal de weg op. Peter geeft een ruk aan het stuur en slingert om het meisje heen dat huilend met de bal weg loopt. Een flits, de grote lichten van een tegenligger, nog een ruk aan het stuur om weer naar z'n eigen weghelft te komen. Hij schiet door, knalt tegen een boom. Vijftien minuten later... De doktor kijkt treurig neer op het lichaam van de jongen, "Hij was nog zo jong, wat een zonde." En zet z'n handtekening. "Nu kunnen we tenminste ongestoord spelen Melinda." P<IJHAWK / EFFECT / DBPP