JOFt:'"ÝCyberpunks '#episode 1 'òNeerlands eerste cybersoap Ze waren gekomen met honderden te gelijk. Van heinde en verre stroomden ze aan; EBS Electronic Body Soldiers. Had Baxter hem dan nu toch klem weten te krijgen? Jason baalde. Hij baalde van deze klote job, van zijn team, van zichzelf en vooral van zijn verkeerde berekeningen. Waarom was hij ooit gaan werken voor de Gaurdians? Jason Duvalt, 26 jaar en huurling voor de Gaurdians. De Gaurdians, een vage elitetroep die voor de heersende regering werkte. Een regering zo corrupt als de onderwereld zelf. Deze hele klote wereld was corrupt, op een paar kleine ondergedoken groepjes Natives na. De Natives waren kleine groepjes mensen die zich verscholen in de bossen, bergen en onder water. Ze gebruikten de middelen die ze hadden tegen de corruptie en waren e e n met de natuur, tenminste wat er van over was. Jason had ze altijd een beetje belachelijk gevonden met hun afkeer van de nieuwe technologien. Maar nu, hij wou dat hij meer aandacht had gegeven aan de lessen van Shavira. Nu is te laat. Waarom had hij zich over laten halen door Phylyps? Mark Phylyps was de trainer van Protector Services, de heersende multinational, waarvan de Gaurdians een onderdeel waren. Het leek wel of Protector Services de hele klote wereld in bedwang hield. Ze waren van alle markten thuis. Ze ontwikkelden de nieuwe technologien en beheersten NIN/2, New Internet/2. Phylyps had contact opgenomen met Jason voor een aantal interessante baantjes. Jason stond immers goed bekend. Hij had een aantal geslaagde operaties op zijn naam staan en zijn status was +83, meer dan gemiddeld. Het was op een vrijdag in8 september dat Phylyps hem connecte via NIN/2. "Ik heb een heel interessant aanbod voor je, Duvalt", Phylyps stem kwam helder binnen via de MSGterminal. "Hangt er van af", Jason wilde niet laten merken dat hij om werk verlegen zat. "Je krijgt een interne P.S. opleiding, Gaurdians, civil status. Na de training en een test wordt je teruggeplaatst in je huidige situatie en opgeroepen indien nodig. Je salaris wordt ongeveer 30K credits per maand en een bonus plus status verhoging van +5 per klasseBoperatie. Daarvoor ben je, klasseB.", de terminal flitste even. Jason probeerde een glimlach te onderdrukken, "Geen A's?". "Nee, dat is voor de echte grote jongens, Jason. Status +200, weet je. Je bent nog maar een Rookie, onthoud dat. Komende maandag meldt je je om 1000 bij P.S. Europe in London.". "Misschien", zei Jason en drukte de terminal in standby. Hij wist donders goed dat hij het geld nodig had. Hij had goed kunnen leven als freelance huurling, maar hij was niet meer zo in trek. Jason had als Snatcher zijn status verhoogt en het verdiende redelijk. Maar hij was nu te oud, te duur voor een Snatcher. De jongens die hij nog had opgeleid stonden nu aan de top. Eric Z., Mad Fingers, Double en Doxic, allemaal jonge honden die vochten voor status en een goedkope training, Snatchers. Toen Jason 18 was had hij zich aangemeld als junior bij Razorback. Razorback was een oude Snatcher, achterin de veertig. Hij had nooit een aanbod gehad van een multinational. Sinds zijn dertigste jaar trainde hij jongelui die hun status wilden verhogen. Ergens in een buitenwijk van London stond het bouwvallige trainingskamp. Rondom hoge hekken en ergens achteraf een verlaten wijkkantoor van Prism, een oude multinational. Het kantoor was verbouwd tot verblijfplaats en instituut voor de juniors. Twee jaar lang had Jason getraind. Het was een opleiding waar hij werd gevormd tot een bikkelharde Snatcher. Hij leerde omgaan met verschillende terminals, wat basiselektronica en vooral veel gevechtstrainingen. Razorback had vanaf het begin aangevoeld dat Jason een topper was, binnen 5 jaar kon hij e e n van de8 beste Snatchers zijn. Jason had hard geleerd, hij was een doorzetter. Razorback leerde hem om te gaan met verschillende terminals en computersystemen. NIN/2 draaide toen nog geen jaar, maar Razorback was pure klasse, hij kon op veel levels doordringen. Hij moest vroeger verdomd goed zijn geweest, maar hij was zijn snelheid verloren. Razorback was e e n van de eerste Snatchers, een term die toen nog niet bestond. Rond de eeuwwisseling was hij jongens beginnen te trainen. Razorback was een harde leermeester en hij kende Jasons zwakke punten, waarvoor deze hem ook veelvuldig had gewaarschuwd. Na twee jaar vond Jason dat hij genoeg had getraind. Razorback had hem liever nog een jaar gehouden om hem af te werken. Jason wilde niet. Met een kwaaie kop was hij vertrokken om te gaan Snatchen. Als jonge Snatcher kon hij al snel aan de slag, want de multi's waren gek op dit soort jongens. Jong, snel en wild. Ze deden alles voor een beetje status en wat credits. Zo ook Jason. Hij kreeg een baantje voor RST, een klein bedrijf voor communicatielijnen. E e n van hun werknemers werd er van verdacht dat hij informatie over de lijnen door speelde naar de Underworld. Jason was bovenop de man gedoken en het duurde niet lang of hij had de werknemer en zijn assistenten te grazen. Wat er met ze zou gebeuren wist Jason niet. Waarschijnlijk een Tracer uit de Underworld die ze voor flink wat credits koud zou maken. Wat kon Jason het verrotten. Hij had status en credits. Anderhalf jaar had hij dergelijke baantjes gedaan voor multi's en rijke particulieren. Hij kreeg naamsbekendheid, want hij was een goede Snatcher. Hij wist de risco's goed in te schatten en af te wegen. Met een status van +54 op z'n 21ste was hij snel. Een rijzende ster in de wereld van de huurlingen. Hij kreeg de baantjes nu al voor het uitkiezen en zijn credits waren boven de 200K gekomen. Hij had een luxe appartement in de upperbounds van London gekocht, waar hij na iedere job uitrustte met een nieuwe liefde. Hij had een goed aanbod gekregen van S.P.A. Ltd. Had was een baan voor lange tijd, 2 jaar met een salaris van 150K per jaar en een status verhoging van +15.8 Er waren vermoedens dat Darwins, een concurrent van S.P.A., via een nog onbekend kanaal informatie over hun DNAtechnieken kreeg doorgespeeld. De opdracht voor Jason: Search & Destroy. Eigenlijk was het een eitje. Tenminste dat leek zo. Hij was de opdracht dan ook begonnen als een routineklus. De eerste maand had hij dagenlang alle informatie bekeken die beschikbaar was via NIN/2. Veel wijzer werd hij er niet van. Het werd tijd voor een beetje spioneerwerk. Met de techniek die hem was begebracht door Razorback was dat geen probleem. Zijn terminal maakte overuren op NIN/2. Na 3 maand informatieverwerking via NIN/2 had hij dan wat verdachte dingen ontdekt in de structuur van S.P.A. Er werd op een aantal afdelingen regelmatig data gedownd. Maar dat was niet het enige verdachte. Een drietal werknemers was e e n keer per week langer bezig dan normaal. Jason vond dat hij dergelijke zaakjes, maar eens moest gaan onderzoeken. Forgs, zijn contactpersoon binnen S.P.A., had hem een plekje binnen het bedrijf bezorgd. Met zijn beknopte kennis van DNA kon hij zich ook nog goed voor doen. De integratie verliep soepel en 's avonds keek Jason weer naar de datastromen. Een vreemd gevoel bekroop hem. Het leek wel of de data ineens vanuit een ander punt in het bedrijf werden gedownd. Heel verdacht. Jason voelde de spanning opbouwen.