Ôwiat nindzia, zwiâzany z feudalnâ strukturâ Japonii byî ôwiatem podpalaczy, szpiegów i terrorystów. Wykonywali oni zadania, które zdecydowanie odrzucaî honor kaûdego samuraja, np. skrytobójstwo. Byî to ôwiat wrogi i hermetycznie zamkniëty dla obcych. Ludzie usiîujâcy zgîëbiê jego tajniki ginëli bez ôladu.

Sztuka zwana po japoïsku nijdzitsu wywodzi sië z Chin. Jej narodziny okreôla sië na IV-II wiek p.n.e. Armia chiïska juû w tym okresie uûywaîa wobec buntujâcych sië prowincji wyspecjalizowanych pododziaîów zwiadowczych, zajmujâcych sië wszelkiego rodzaju dywersjâ. Ta chiïska sztuka wojenna przeniknëîa do Japonii i przyczyniîa sië do narodzin nindzitsu. Wielkie rodziny nindzia powstaîy w górach w okresie Kamakura (1192-1333). Byli to tzw. jamabusi - mnisi uprawiajâcy ascezë i sztuki magiczne. W okresie najwiëkszej ôwietnoôci nindzia wszystkie rodziny liczyîy ogóîem 4 tys. czîonków.

Struktura organizacyjna nindzia do dziô nie zostaîa w peîni poznana. Wiemy tylko, ûe byli podzieleni na trzy grupy. Pierwszâ stanowili przywódcy poszczególnych rodzin zwani jonin, którzy reprezentowali danâ rodzinë przy zawieraniu kontraktów i ukîadaniu planów dziaîania.

Feudaî zlecajâcy przywódcy danej rodziny zadanie nigdy nie widziaî jego twarzy, a rozmowy odbywaîy sië przez bambusowâ ôcianë lub w ciemnym pomieszczeniu. Wykonanie zadania jonin powierzaî swoim zastëpcom oiunin i agentom - genin. Z reguîy genin byî czîowiekiem, na barkach którego spoczywaî caîy ciëûar zadania.

Akcje zbiorowe lub indywidualne nindzia odznaczaîy sië niezwykîâ skutecznoôciâ i perfekcjâ. Dokonywano ich bezlitoônie i bez skrupuîów na korzyôê tego, który zapîaciî wiëcej. Agent, który zawiódî lub nie wykonaî zadania, z zasady bywaî natychmiast likwidowany.

Przez swâ zdobytâ w ciâgu wieków sprawnoôê nindzia zaczëli stanowiê zagroûenie dla eudalnego porzâdku i szoguna, który jednak takûe czësto korzystaî z ich usîug. W drugiej poîowie XVII wieku nindzia ulegli rozproszeniu i z czasem caîkiem odeszli w niepamiëê, chociaû moûna wciâû sîyszeê (i to nie tylko w Japonii), ûe nindzia przetrwali, i ûe wraz z nimi przetrwaîa ich sztuka.

Tajemnej sztuki nidzitsu nie sposób zdefiniowaê w kilku sîowach. Byîo to niekoïczâce sië samodoskonalenie. Psychicznie adepci nindzitsu hartowali sië w trakcie niezwykle ciëûkich êwiczeï fizycznych wyrabiajâcych siîë miëôni.

Odbywano dîugie marszobiegi na wytrzymaîoôê po górskich bezdroûach, zgîëbiajâc przy tej okazji tajniki szybkiej wspinaczki na drzewa, orientacji w terenie czy swoistej metody oddychania. Agenci nindzia opanowywali takûe do perfekcji "cichy styl" pîywania, przypominajâcy nieco dzisiejszâ "ûabkë".

Obok tego uczono ich brawurowej jazdy konnej, skoków z duûej wysokoôci i szybkiego biegu. Nie zaniedbano przy tym odziaîywaï majâcych na celu ksztaîtowanie wysokiej inteligencji, sprytu i przebiegîoôci.

Po przygotowaniu ogólnym, w trakcie którego nastëpowaîa ostra selekcja (zwaûywszy na tajnoôê sztuki nindzitsu nie moûna wykluczyê, ûe ci co w dowolnym momencie szkolenia odpadali, byli natychmiast likwidowani... przyp. Benka) , przystëpowano do poznawania tajników nindzitsu.

Polegaîo to na bezbîëdnym opanowaniu dziudzitsu, które uwaûano za najskuteczniejszâ formë walki bez broni. Stworzono przy tej okazji kilka szkóî, preferujâcych rozmaite wyrafinowane techniki uderzeï. Odpowiednio utwardzone dîonie, îokcie lub stopy mogîy uderzaê z siîâ mîota, a w razie potrzeby zastëpowaîy miecz, wîócznië lub sztylet.

Wysoko specjalizowany agent - genin znaî tajniki walki kaûdâ niemal broniâ. Mimo ûe podstawowy orëû stanowiî miecz, naleûaîo takûe opanowaê strzelanie z îuku, procy i dmuchawki, walkë kijem, wîóczniâ, paîkâ, ûelaznym îaïcuchem, cepem do ryûu (nunchaku), sierpem, linâ.

Wymagana teû byîa znajomoôê... tresury zwierzât, takich jak maîpy, wilki, szczury, îasice oraz psy, w celu uûycia ich przeciw wrogm. Swoistoôê dziaîaï nindzia polegaîa gîównie na wykorzystaniu elementu zaskoczenia i nocnych ciemnoôci. Dlatego teû pomieszczenia treningowe byîy pomalowane na czarno i nie miaîy okien.

Z chwilâ zakoïczenia nauki podstaw nindzitsu przystëpowano do specjalizacji indywidualnej agentów w zaleûnoôci od ich inteligencji, uzdolnieï, predyspozycji psychicznych i warunków fizycznych. Typowy wywiadowca potrafiî wspinaê sië bîyskawicznie po murach zamków, korzystajâc nie tylko z liny, ale takûe ze specjalnych butów z zaczepami i metalowych pazurów na rëkach.

(Gdzieô kiedyô sîyszaîem, ûe nindzia potrafili równieû przechodziê przez ôciany! Oczywiôcie jest to najprawdo- podobniej tylko legenda, ale w kaûdej legendzie zawsze moûe byê ziarnko prawdy. Jest wiëc moûliwe, ûe ówczeôni nindzia potrafili juû uûywaê tzw. autohipnozy (moûe to sië trochë inaczej nazywa), czyli dokonywaê niesamowitych rzeczy z wîasnym ciaîem np. symulowanie procesów ômierci, lewitacja, nieograniczony ciëûar ciaîa itp. - przyp. Benka)

Przenikaî jak duch przez straûnice i korytarze dziëki znakomicie opanowanej sztuce kamuflaûu. Uûywane przez niego ubiory byîy ciemnoczerwone lub czarne, zaô pod spodem ciemnoniebieskie, zielone lub biaîe. Byî niewidzialny w ciemnoôcich i trudny do wykrycia w terenie.

Przeprowadzajâc akcjë w dzieï wywiadowca - genin z miejsca wtapiaî sië w codziennoôc i stawaî sië jednym z wielu poddanych shoguna. Nindzia z najwiëkszym upodbaniem wcielali sië w siedem postaci. Byîy to: podróûny aktor, wëdrowny mnich, mnich górski, mnich buddyjski, komiwojaûer, wieôniak i kupiec. Nie gardzono przebraniem ûebraka, do mistrzostwa doprowadzono sztukë udawania ludzkich uîomnoôci i kalectw.

Pod przebraniem maskowano takûe broï, w bambusowym kiju kryîo sië ostrze miecza. Prymitywnej roboty fajka zmieniaîa sië w miniaturowy pistolet. Wysîuûony grzbieï miaî zatrute zëby i wadrâûony wzdîuû grzbietu otwór - okazywaî sië dmuchawkâ.

Dodatkowe wyposaûenie stanowiîy metalowe, zmyôlnie szlifowane gwiazdki. Wespóî z gwiazdkami uûywano dziesiëcio centymetrowych szpilek. Przy rzutach gwiazdkami starano sië trafiê w twarz przeciwnika, szpilkami atakowano szyjë i tuîów. Pas ukrywaî takûe lunetë i mapë z tajemniczymi znakami.

Nindzia byli znawcami trucizn i umili je przyrzâdzaê. Zatrute jedzenie rozpoznawali po charakterystycznych kropelkach "potu", które bîyszczaîy na jego powierzchni. Kaûdy z nich znaî antidotum na wiëkszoôê stosowanych trucizn i byî specjalnie uodporniony na ich dziaîanie. Ukâszenie np. przez jadowitego wëûa nie powodowaîo ûadnych komplikacji zdrowotnych w organiúmie nindzia.

Siîa psychiczna nindzia wyraûaîa sië w silnej koncentracji wewnëtrznej. Przewaûnie dziaîali oni w nocy, a odpoczywali najczëôciej w marszu. Mieli wyostrzony zmysî orientacji w ciemnoôciach. Korzystali z igîy magnetycznej.

Kaûdy genin potrafiî z daleka lokalizowaê wsie oraz zbiorowiska ludzkie. Bezbîëdnie okreôlaî potencjalnego przeciwnika ukrytego w tîumie. Skradajâc sië w nocy zakrywaî usta specjanym papierem, aby przyciszyê oddech. Czësto chodziî na rëkach, by zmniejszyê szansë wykrycia odgîosu kroków.

O drobiazgowym i ôciôle fachowym prygotowaniu do pokonywania odlegîoôci pieszo, jak i zachowania sië w róûnych sytuacjach, mówi sîynna praktyka "10 kroków", która byîa ôciôle przestrzeganym "abecadîem" poruszania sië.

Praktyka "10 kroków" i bieg pozwalaîy agentom nindzia pokonaê w ciâgu 3 dni odlegîoôê prawie 450 km. Byli oni równieû znakomitymi sprinterami, potrafili doôcignâê konia w galopie.

Genin udajâc sië w dalekâ podróû korzystaî ze specjalnych odûywczych piguîek, które zapewniaî regeneracjë siî i pozwalaîy przetrzymaê pragnienie aû piëê dni. Jeôli genin nie miaî piguîek, ûywiî sië tym, co ofiarowaîa mu przyroda.

Agenci nindzia stosowali wiele sztuczek, które chroniîy ich przed wrogiem i gwarantowaîy im bezpieczeïstwo podczas akcji. Stosowali m.in. kombinacjë "piëciu technik ratunku" goton-nodzitsu.

Uûywali takûe ognia, bomb, zakîadali puîapki z wybuchajâcych îaïcuchowo min prochowych, a odwrót osîaniali sobie trujâcâ zasîonâ dymnâ.

W bezpoôrednim starciu agent zakrywaî twarz maskâ i uûywaî podrëcznego miotacza ognia. W ciemnoôciach zwijaî sië ja piîka i pozostajâc w bezruchu udawaî kamieï. Nindzia korzystali teû z usîug kobiet. Odznaczaîy sië one inteligencjâ, byîy niezwykle przebiegîe i nie miaî tzw. mëskich obciâûeï psychicznych (*). Z reguîy ich dziaîania takûe nie zawodziîy.

Kaûdy genin byî odporny na ból fizyczny. Ujëty, choê zdarzaîo sië to niezwykle rzadko, mimo najwymyôlniejszych tortur, trzymaî sië w swojej wersji wydarzeï i usiîowaî jeszcze przy okazji zdezorientowaê swoich przeôladowców. Ludzie ci nie mieli sîabych stron; wykonanie zadania byîo dla nich rozkazem najwyûszym.

Równieû sprzët bojowy uûywany przez nindzia byî godny podziwu. Oprócz lekkich armatek, ôwiec dymnych, broni krótkiej i dîugiej - uûywano sprzëtu mniej wówczas znanego. I tak korzystano z szybowca wystrzeliwanego z olbrzymiej katapulty. Nocâ, podczas decydujâcego szturmu twierdzy, nindzia dokonywali desantu za pomocâ latawców.

W czasie bitew na otwartym polu uûywali lotni, miotaczy ogni, rakiet prochowych i "duszâcych dymów". Zbudowali miniaturowe îodzie podwodne oraz barkë, która je niszczyîa.

W muzeum nindzia w Iga-Ueno sâ takie eksponaty, jak buty uîatwiajâce poruszanie sië w wodzie, mieszanki zapalajâce, îadunki chemiczne wytwarzajâce obezwîadniajâcy gaz.

Obecnie co roku w Iga-Ueno, 8 maja, odbywa sië sië Nindzia matsuri (Ôwiëto nindzia), podczas którego wyszkoleni wedîug dawnych metod mîodzieïcy demonstrujâ turystom nindzitsu. Oczywiôcie nie majâ nic wspólnego z prawdziwâ organizacjâ, która nie istnieje od prawie trzech wieków - sâ wychowankami dziaîajâcych w Japonii oficjalnych szkóî nindzitsu, do których kandydaci poddawani sâ ostrej selekcji wstëpnej. Jednâ z najsîynniejszych szkóî nindzia jest Toga-kure-rju w mieôcie Noda.

(*) (??!) Lifter, szukaîem tego w róûnych encyklopediach, ale nie znalazîem. Moûe ty wiesz, co to sâ te cholerne mëskie obciâûenia psychiczne?

>> kurczë, teû nie wiem! <<

wklepaî: Benek