Rosjanie nie wierzâ jednak w samobójstwo fÜhrera. Uwaûajâ ûe jest to "zmyîka" majâca umoûliwiê Hitlerowi wymkniëcie sië z ich râk. Funkcjonariusze "Smiersza" (kontrwywiadu wojskowego) sprawdzajâ jednak skrupulatnie zeznania ôwiadków i juû 4.05.45 odkrywajâ we wskazanym miejscu ciaîa Adolfa i Ewy Hitler.

W nastëpnych dniach trwajâ gorâczkowe badania szczâtków, majâce na celu identyfikacjë zwîok. Dopiero w niemal 2 miesiâce póúniej Rosjanie sâ juû 100% pewni, ûe rzeczywiôcie sâ w posiadaniu wîaôciwego ciaîa. Wszelako oficjalnie wypierajâ sië, ûe sâ w posiadaniu szczâtków Hitlera. Ich posiadanie staîo sië na dîugie lata tajemnicâ païstwowâ ZSRR.

Znalezisko byîo jednak z gatunku kîopotliwych i sami Rosjanie nie bardzo wiedzieli co zrobiê ze szczâtkami. Po dîugich naradach postanowiono pochowaê je w jakimô bezpiecznym i ustronnym miejscu, zaô miejsce pochówku utajniê. Od tego momentu zaczëîa sië historia poômiertnej tuîaczki Hitlera. Udokumentowano bowiem, ûe byî grzebany co najmniej 9 razy.

Pierwszy pogrzeb (jak juû wspomniano) odbyî sië 30.04.45, a grobem Hitlera byî lej na podwórzu Kancelarii Rzeszy. Ekshumowali je 4.05.45 Rosjanie, którzy zresztâ pochowali je tego samego dnia, bîëdnie sâdzâc, ûe ciaîem Hitlera byîy zupeînie inne zwîoki. Na drugi dzieï znów wydobyto Hitlera z grobu i przewieziono je do miejscowoôci Buch.

Tam poddano je oglëdzinom (tzn. zanalizowano uzëbienie i porównano je ze zdobycznâ kartotekâ dentysty Hitlera, a przy okazji pobrano z ciaîa dolnâ szczëkë), po czym pogrzebano w piwnicy miejscowej kliniki.

Po kilku dniach dokonano kolejnej eksuhamcji i przeniesiono szczâtki do miejscowoôci Finow, gdzie aktualnie znajdowaîa sië siedziba kontrwywiadu Rosjan. Ciaîo pogrzebano w podziemiach budynku zajmowanego przez sztab. Po kilku dniach z Moskwy przybyî specjalny wysîannik, majâcy za zadanie ponowne sprawdzenie toûsamoôci zwîok. Ciaîo ekshumowano i po oglëdzinach pogrzebano - po raz piâty.

Szósta ekshumacja odbyîa sië przy okazji przenosin rosyjskiego sztabu do miasta Rathenow. Szczâtki Hitlera przeniesiono wraz z nim i pochowano w polu na obrzeûach miasta. Kolejne przenosiny sztabu (do miejscowoôci Stendhal) oznaczaîy 7 ekshumacjë i kolejny pogrzeb - tym razem w lesie opodal miasta.

Na poczâtku roku 1946 sztab przeniósî sië do Magdeburga. Ciaîo Hitlera zostaîo wiëc ekshumowane i pochowane na podwórzu domu, w którym mieôciî sië sztab. Wiadomoôê o miejscu jego pochówku zostaîa opatrzona najwyûszâ klauzulâ tajnoôci i odtâd dostëpna byîa tylko szefowi KGB i sekretarzowi generalnemu Partii (ciekawe co staîo sië z grabarzami? Chyba nietrudno sobie dopowiedzieê ich losy...). Miaî to byê ostateczne miejsce spoczynku wodza III Rzeszy.

Ale w 1970 roku Rosjanie doszli jednak do wniosku, ûe miejsce to nie jest zbyt bezpieczne i istnieje moûliwoôê przypadkowego odkrycia ciaîa. W miëdzyczasie bowiem siedziba sztabu zostaîa juû dawno zmieniona, zaô w kamienicy ûyli sobie spokojnie obywatele Niemieckiej Republiki Demokratycznej, którym nawet sië nie ôniîo po kim codziennie depczâ. Istniaîo wiëc ryzyko, ûe przy okazji np. remontu nawierzchni czy przy pracach budowlanych ciaîo zostanie odnalezione i bëdâ potem problemy...

Rosjanie postanowili wiëc po raz kolejny ekshumowaê ciaîo i poddaê je kremacji. Akcji nadano kryptonim "Archiwum". W wielkiej konspiracji dokonano ekshumacji. Jej miejsce zostaîo otoczone specjalnym namiotem, chronionym przez uzbrojonych ûoînierzy i dodatkowo przez ukrytych agentów, którzy mieli za zadanie by NIKT niepowoîany nie dotarî w pobliûe "punktu zero".

Nawet bezpoôredni uczestnicy ekshumacji nie wiedzieli kogo wykopujâ - a mieli tyle rozumu by nie pytaê. Ci na zewnâtrz namiotu nie wiedzieli nawet, ûe ma miejsce ekshumacja. W tajemnicy zdradzono im natomiast, iû uczestniczâ w akcji wydobycia waûnych dokumentów, ukrytych przez Niemców jeszcze w czasie wojny.

Wykopane szczâtki zîoûono w specjalnych skrzyniach, ktore natychmiast komisyjnie zamkniëto i oplombowano. Skrzynie zostaîy wywiezione na poligon w pobliûu Magdeburga i niemal w 35 rocznicë ômierci Hitlera (5.04.70) spalono je miotaczami ognia, zaô popioîy rozsypane na terenie poligonu. Niektórzy twierdzâ, ûe wrzucono je do doîu kloacznego jednej z latryn.

Lecz nie caîe ciaîo Hitlera ulegîo zniszczeniu - pobrana jeszcze w 1945 dolna ûuchwa Hitlera do dziô dzieï jest okazem w specjalnym muzeum osobliwoôci byîego KGB. Znane sâ relacje wielu ôwiadków, którym prezentowano të osobliwoôê.

Wraz ze szczâtkami Hitlera spîonëîy wówczas wtedy koôci Ewy Hitler a takûe maîûeïstwa Goebbelsów i ich szeôciorga dzieci. Ciaîa te bowiem równieû braîy udziaî w tej nieco makabrycznej poômiertnej odyseji Adolfa H.

wyszperaî

As wywiadu, emerytowany kapitan USAF
Yossarian